Op Wereld Diabetes Dag wordt wereldwijd aandacht gevraagd voor diabetes en de impact ervan op het dagelijks leven. Voor mensen met diabetes vraagt de chronische aandoening veel aandacht. Ook Kato (28) ervaart dat dagelijks. Ze kreeg de diagnose diabetes type 1 toen ze twaalf was. Sindsdien moet ze elke dag rekening houden met haar bloedsuikerwaarden.
“Ik kreeg diabetes toen ik twaalf was, tijdens de zomervakantie tussen het zesde leerjaar en het eerste middelbaar. Ik dronk heel veel water, moest vaak naar het toilet en verloor op korte tijd veel gewicht. Ik moest een week in het ziekenhuis blijven, maar dat vond ik toen veel erger dan de diagnose zelf. Ik voelde mij helemaal niet ziek en wilde gewoon met vrienden afspreken.”
Heeft diabetes nog steeds zo’n invloed op je dagelijks leven en je werk?
“Je bent er continu mee bezig. Ik kan in een vergadering zitten of met iemand praten, maar ondertussen denken dat mijn bloedsuikerwaarden te hoog zijn. Soms gaat het alarm van mijn sensor af tijdens het werk en dan kijken mijn collega’s meteen bezorgd. Ze weten dat ik diabetes heb en vragen ook wat ze kunnen doen als er iets gebeurt.”
Hoe hou je je bloedsuikerwaarden in de gaten?
“Ik heb een sensor die verbonden is met mijn insulinepomp en ik kan mijn bloedsuikerwaarden op mijn gsm volgen. Als mijn waarden te hoog zijn, spuit mijn pomp automatisch extra insuline. Dat is handig, omdat ik daar niet altijd actief voor moet zorgen. Als mijn bloedsuiker te laag is, moet ik zo snel mogelijk iets met suiker nemen, zoals druivensuiker of cola.”
Wat vind je het lastigste aan leven met diabetes type 1?
“Spontaan dingen doen is soms moeilijker, omdat ik bang ben om een hypo te krijgen. Dat is een plotse daling van mijn bloedsuikerspiegel, waardoor ik me bijvoorbeeld duizelig kan voelen. Zelfs een dagje shoppen vraagt veel meer aandacht dan je zou denken. Ik moet altijd voorbereid zijn met voldoende druivensuiker en voldoende insuline in mijn pomp.”
“Ook de alarmen ‘s nachts zijn heel lastig. Soms word ik wakker van een alarm, omdat mijn bloedsuiker te laag staat en moet ik iets eten. Dat kan tot vijf keer per nacht gebeuren. Ik wil gewoon slapen en niet bezig zijn met mezelf in leven te houden.”
Wat zou je op Wereld Diabetes Dag graag aan andere mensen willen meegeven?
“Ik zou willen dat mensen eens zelf konden ervaren hoe het voelt om te leven met diabetes, maar dat is natuurlijk moeilijk. Een lage bloedsuiker geeft een bepaald gevoel dat je niet echt kunt uitleggen of vergelijken met iets anders. Je moet op één dag heel veel keuzes maken en bij veel handelingen nadenken.”
“Veel mensen in mijn omgeving weten dat ik diabetes heb, maar ik praat er niet zo vaak over. Op Wereld Diabetes Dag probeer ik altijd iets te posten om diabetes onder de aandacht te brengen.”
