Een dierbare verliezen door zelfdoding laat nabestaanden achter met veel vragen en verdriet. ‘Werkgroep Verder na Zelfdoding’ organiseert een ontmoetingsdag waar nabestaanden terechtkunnen voor gesprekken, herdenking en ondersteuning. Zij krijgen de kans om ervaringen te delen met lotgenoten en te ontdekken hoe ze met hun verlies kunnen omgaan.
Suïcide of zelfdoding komt helaas nog vaak voor. In 2023 overleden in Vlaanderen 887 personen door suïcide, waaronder 652 mannen en 235 vrouwen. Dat blijkt uit cijfers van Zelfmoord 1813. Achter die cijfers schuilen heel wat mensen die achterblijven en moeten leren omgaan met het verlies van een dierbare.
Wat is zelfdoding?
Zelfdoding betekent dat iemand zelf een einde maakt aan zijn of haar leven. Vaak gaat die persoon door een bijzonder moeilijke periode en ziet die op dat moment geen andere uitweg meer.
Impact
Nabestaanden krijgen vaak te maken met vragen, schuldgevoelens en een omgeving die niet goed weet hoe ze moeten reageren. Alexandre Reynders, onderzoeker aan het Kenniscentrum Gezinswetenschappen aan de Odisee legt uit. “Als ik spreek met nabestaanden en naasten, stellen ze vaak de vraag: Wat had ik anders kunnen doen? Wat heb ik over het hoofd gezien? Waarom heb ik die signalen niet eerder gezien? Naasten zitten dus nog vaak met de vraag of het hun verantwoordelijkheid was.”
Zelfdoding heeft vaak een langdurige impact op het leven van nabestaanden. Cindy Van Genechten, mama van Bob, legt uit wat de impact was van het verlies van haar zoon. “Het heeft alle facetten en lagen van mijn leven veranderd. Het is heel complex. Het verliezen van een kind, dat blijf je voor altijd meedragen.”
Praten helpt
“Een praatgroep is heel verbindend. Je kunt praten, je begrijpt elkaar zonder veel woorden. Dat doet echt deugd, dat wat je zegt ook begrepen wordt”, vertelt Cindy. Volgens Alexandre Reynders is een praatgroep niet alleen verbindend, maar hij zorgt ook voor de nodige erkenning. “Wanneer je je echt hopeloos voelt, machteloos en verdrietig, dan zijn pasklare oplossingen vaak niet mogelijk. Als je dan in gesprek gaat met lotgenoten dan kan dat heel veel erkenning geven. En die erkenning is belangrijk om dat rouwproces op een gezonde manier door te maken.”
Lotgenoten blijven mensen. Wij blijven allemaal ook mensen. En verlies verbindt, maar niet altijd.
Cindy Van Genechten, nabestaande mama & vrijwilliger bij Similis
Taboe
Praten helpt, maar is niet altijd even gemakkelijk. Dat ervaart ook Cindy. “Er is toch een drempel, merk ik. Voor veel mensen blijft het lastig om dat te doen.” Ook onderzoeker Alexandre Reynders merkt die drempel op. “Mensen hebben nogal gemakkelijk een oordeel klaar over waarom iemand overlijdt na een zelfdoding. Daar scheelde iets mee, die had psychische problemen, financiële problemen. Of in wat voor een gezin is die grootgebracht, dat die ouders dat niet hebben zien aankomen. Dus daar zit best wel wat schaamte rond en angst voor beschuldigende opmerkingen van de omgeving.”
Toch blijft het belangrijk om zelfdoding bespreekbaar te maken. In 2024 waren er naar schatting 9405 pogingen tot zelfdoding in Vlaanderen. Dat komt neer op gemiddeld 26 suïcidepogingen per dag, blijkt uit cijfers van Zelfmoord 1813. Praten over zelfdoding kan niet alleen nabestaanden ondersteunen, maar ook levens redden.
Denk je aan zelfmoord en heb je nood aan een gesprek, dan kan je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via de www.zelfmoord1813.be.




