Is de online sportredactie van Het Nieuwsblad dé ideale stageplek als toekomstig journalist? Ik zeg geen nee. De afgelopen acht weken heb ik hard moeten werken, ook in het weekend. Maar op een zondag naar sport kijken en er tegelijk verslag over uitbrengen, kan je dat wel hard werken noemen? Ik onthoud vooral dat ik me zeer goed heb kunnen amuseren én uitleven.
Mijn eerste dag
Maandag 14 april, 10u. Ik herinner me de eerste dag nog alsof het gisteren was. Ik kom binnen in het gebouw van Mediahuis, niet goed wetende wat mij te wachten stond. Achteraf bekeken viel die eerste dag wel heel goed mee. Ik mocht mee naar de voetbalvergadering en mocht de rest van de dag aan een artikel werken. Toch moest ik de eerste dag ook goed gebruiken om mezelf te settelen en de redactie te leren kennen. Acht uur later, om 18u, wandel ik met een gerust gevoel buiten. De stage kon vanaf dan echt beginnen en ik was er helemaal klaar voor.
Mijn eerste publicatie
In de acht weken waarin ik stage heb gelopen, zijn het aantal artikels die ik heb mogen publiceren eigenlijk niet bij te houden. Of het nu verhalen waren met een zelf bedachte invalshoek, verslagen over sportwedstrijden of kleine online-artikels: allemaal verschenen ze op de website van Het Nieuwsblad. Mijn eerste echt zelfstandige publicatie kwam er na ongeveer twee weken. Het was een artikel over Thibaut Courtois. Ik herinner me het trotse gevoel dat ik had nog wanneer ik het op de website zag verschijnen.
Een bijzondere ontmoeting
Wie denkt dat stage lopen op een online sportredactie beperkt is tot enkel op de redactie werken, komt bedrogen uit. Niet uitzonderlijk moet- al is mag eigenlijk een beter werkwoord – je mee naar sportwedstrijden of persconferenties. Mijn meest bijzondere ontmoeting had ik tijdens de persconferentie van Antwerp. Ik had er de kans om een één-op-één-gesprek te hebben met Andries Ulderink, op dat moment de coach van Antwerp. Naast Patrick Goots en Peter Vandenbempt in de perstribune zitten, kan ik dan weer moeilijk een ontmoeting noemen, maar ze van zo dichtbij zien dat je ze kan aanraken was toch een speciaal moment.
Veel geleerd
Of ik veel heb bijgeleerd en ben gegroeid als journalist tijdens mijn stage? Natuurlijk wel. In de eerste plek ben ik blij dat ik heb kunnen proeven van de werkomgeving waarin een professionele journalist werkt. Daarnaast leerde ik onder meer met redactionele programma’s te werken, online-titels te verzinnen én ik leerde te schrijven op een meer aantrekkelijke manier. Ik heb mijn kwaliteiten als journalist kunnen bijschaven en daar ben ik blij mee.
Anekdote
Eerder in deze post verwees ik al naar mijn ontmoeting met de trainer van Antwerp, Andries Ulderink. Ik kreeg de vraag of ik op vrijdag de persconferentie van Antwerp kon bijwonen. “Geen probleem”, zei ik. Een paar uur later – en niet zo lang voor de persconferentie – komt mijn stagebegeleider me vertellen dat ik de enige journalist aanwezig zou zijn en ik dus best wat vragen voorbereidde. Uiteindelijk viel de persconferentie – of moet ik het een interview noemen – wel goed mee.
Oeps foutje
Echt zware fouten heb ik tijdens mij stage gelukkig niet gemaakt. Maar toen ik naar de persconferentie van de Rode Duivels moest, had ik wel een klein probleempje: Ik was vergeten om accreditatie aan te vragen. Na zo’n tien minuten discussiëren – en bewijzen dat ik wel degelijk Arthur Lesy van Het Nieuwsblad was – liet de bewaker me uiteindelijk toch door.
