Voor jonge musicalartiesten als Lien Van den Bossche is een stabiele carrière geen evidentie. Dat blijkt opnieuw uit de recente financiële moeilijkheden die aan het licht kwamen bij producent Deep Bridge. Ze getuigt hoe ze haar plaats probeert te veroveren in een onzekere sector.
“Ik heb zelf al veel geluk gehad. In mijn laatste jaar van de musicalopleiding aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel kon ik stagelopen in de productie RENT, van Deep Bridge. Ik speelde daarin Mimi Marquez, mijn eerste hoofdrol. Zo is het voor mij allemaal begonnen. Sindsdien heb ik eigenlijk altijd wel een job gehad. Uiteraard niet altijd grote rollen.
Je start meestal in het ensemble. Als je geluk hebt word je understudy. Dan neem je een rol over wanneer een andere speler ziek is, en kan je zo laten zien wat je in je mars hebt. Dat kan een springplank zijn naar een mogelijke volgende rol.”
Is het moeilijk grotere rollen te strikken als recent afgestudeerde?
“Grote theatergezelschappen als Studio 100 en Deep Bridge werken vaak samen met bekende Vlamingen. Een onbekend gezicht casten brengt minder zekerheid in de ticketverkoop. Ze willen een grote naam op de posters en hopen zo meer toeschouwers aan te trekken.
In Vlaanderen hebben mensen die musical studeerden minder kans op een grote rol. In musicalsteden zoals Londen is dat anders. Daar zitten de zalen van dinsdag tot zondag vol, terwijl de hoofdpersonages niet worden vertolkt door bekende koppen, maar door getrainde musicalartiesten. Het is jammer dat het in Vlaanderen niet zo is.”
Veel musicalartiesten trekken naar Nederland of zelfs Duitsland om mee te werken aan producties. Heb jij ook ambities om in het buitenland te werken?
“Ik heb zelf nog niet veel audities gedaan in het buitenland omdat ik dicht bij huis wil blijven. Ik heb veel collega’s die voor de zekerheid van een grote rol naar Nederland, Duitsland of zelfs Londen trekken. Ik begrijp dat, je kan daar een hoofdrol spelen en dat geeft je als artiest veel meer energie.
Het zou heel cool zijn om zo’n grote rol te spelen in grote producties zoals The Phantom of the Opera. Ik weet dat die kans hier in Vlaanderen klein is. Dat is jammer, maar voorlopig blijf ik wel hier.”
Het is voor musicalgezelschappen moeilijk om te overleven in Vlaanderen. Heb je zelf het gevoel dat het een ondergewaardeerde kunstvorm is?
“Mijn gevoel zegt dat de liefde voor musical in Vlaanderen wel groot is, maar dat de tickets te duur zijn. Het wordt een privilege om nog te kunnen komen kijken. Als je naar theater gaat, heb je soms tickets voor 10 of 15 euro. Voor een musical start dat vaak bij 40 euro. Dat maakt het ontoegankelijk voor een breed publiek.”
