Verschillende organisaties tonen in Brussel solidariteit met asielzoekers die buiten moeten slapen. In het begin van de asielcrisis waren dit vooral mannen, maar sinds kort zijn er ook gezinnen met kinderen die geen opvang krijgen. Volgens Alix Bolsens van Vluchtelingenwerk heeft dat zware gevolgen: “De onveiligheid en stress zorgen voor extra trauma’s.”
“Iedereen heeft het recht op opvang tijdens een asielprocedure”, zegt Bolsens. Al is dat in de praktijk niet altijd haalbaar. In 2021 zag België de eerste asielzoekers die buiten moesten slapen door een gebrek aan opvang. Ons land heeft de voorbije jaren die opvangplekken afgebouwd, waardoor het aantal buitenslapers gestegen is.
“Geen enkele persoon zou op straat moeten overleven.”
Vaak zijn het mensen die al eerder asiel hebben aangevraagd in andere landen, en dan zijn doorgereisd naar België met de hoop op onderdak. Deze zomer besliste de minister van Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt (CD&V), dat die mensen in ons land niet meer erkend zouden worden als asielzoeker. Hierdoor hebben zij in België geen recht op opvang.
Gezinnen met kinderen
De afgelopen weken zijn er steeds meer asielzoekers met jonge kinderen op straat gespot. Voor Bolsens is dat onaanvaardbaar. “Geen enkele persoon zou op straat moeten overleven, en kinderen zeker niet.” Het heeft een mentale en fysieke impact die boven op het bestaande trauma komt. “De onveiligheid en stress zorgen voor een extra trauma bij die kinderen die al veel hebben meegemaakt.”
Noodopvang door gastgezinnen
Er zijn initiatieven om de situatie aan te pakken. Gastgezinnen proberen elk hun steentje bij te dragen door noodopvang te voorzien. “Het gaat over burgers die hun woning openzetten om in tijdelijke opvangplekken te voorzien, zodat die mensen een dak boven hun hoofd hebben.” Toch benadrukt Bolsens dat het de taak van de overheid blijft om noodopvang te geven aan asielzoekers, zeker tijdens de koude wintermaanden.
