De afgelopen acht weken had ik het privilege om stage te mogen lopen op de redactie van StampMedia. Het is een prachtige plek waar journalistiek en sociaal werk samenkomen. Ik heb hier niet alleen veel bijgeleerd over het journalistieke vak maar ook heel wat over mezelf en bepaalde aspecten van de samenleving.
Mijn eerste dag
Als ik heel eerlijk ben had ik mij weinig voorbereid op mijn stage, want zo ben ik. Ik laat mij graag verrassen en StampMedia heeft mij aangenaam verrast. Mijn eerste dag viel samen met de eerste dinsdag van de maand, en dat wil zeggen dat ik onmiddellijk in een teamvergadering werd gedropt. Gelukkig kan ik mezelf snel aanpassen, en was dit een goede manier om iedereen te leren kennen. Nadien volgde er een redactievergadering waar iedereen de ideeën voor de dag pitchte. Ik kreeg dan ook direct de vrijheid om een filmrecensie te schrijven, wat een voorbode was voor de kansen die je bij StampMedia krijgt.
Mijn eerste publicatie
Zoals hierboven vermeld mocht ik op mijn tweede stagedag een recensie maken van de Vlaamse dramafilm ‘Skiff’. Een ruwe ‘comming-of-age’ film waarin actrice Femke Vanhove een tienermeisje speelt dat worstelt met haar genderidentiteit. Hiervoor mocht ik (tijdens mijn uren) naar de film gaan. Ook tijdens het schrijven van de recensie zelf werd ik uitstekend begeleid door mijn stagementor.
Een bijzondere ontmoeting
Tijdens mijn derde week kreeg ik de kans om een typische regionale journalistendag te beleven. Zo begon ik met een persconferentie bij te wonen in het Achter de Kazerne-stadion van KV Mechelen. De vrouwenwerking stelde namelijk een nieuw plan voor om het vrouwenvoetbal te innoveren. Aangezien ik zelf een trotse supporter ben was het leuk om mijn club eens langs die kant te bekijken, de spelers van de eerste ploeg kwamen ons ook begroeten. Ook kwam ik een oude klasgenote tegen die ondertussen als freelance-journalist werkt, ik heb een heel interessant gesprek gehad met haar over freelancen.
Na de persconferentie ben ik naar de redactie gereden waar ik mijn stuk van ‘Goals for girls’ afwerkte om vervolgens te vertrekken naar Leuven voor de première van de theatervoorstelling ‘Orde van de dag’. Omdat ik iemand kende die voor Het Nieuwstedelijk achter de schermen werkt, kon ik gemakkelijk interviews afnemen zowel met de cast als met de regisseur en dramaturg. Een heel geslaagde dag dus waar ik voor het eerst een gevoel had dat ik het beroep dat ik later graag zou beoefenen ontmoet had.
Veel geleerd
Als persoon ben ik enorm gegroeid tijdens deze stage, maar als ik één ding moet benoemen dat ik zal meenemen voor de rest van mijn leven. Dan is het de wording van de privileges als witte man zonder geldproblemen. Ik spreek veel vanuit een bepaalde naïviteit aangezien ik zelden of nooit geconfronteerd word met discriminatie. En hier ben ik dankbaar voor, deze naïviteit is ook goed voor journalistiek maar ik was er mij zelden bewust van.
Anekdote
Ik heb een audioreportage gemaakt over de islam tijdens de ramadan. Hiervoor ben ik gedurende de week begeleid door hét StampMediafiguur Ahmad. Hij is een zeer gelovig moslim die mij meenam in zijn geloof. Voor de audioreportage ben ik voor het eerst mee naar een moskee gegaan voor het vrijdaggebed. Een moskee Al-Muslimien vol met gelovigen die hun ramadan enthousiast wilden starten. Een zeer leerrijke ervaring, maar ook een confronterende en onwennige situatie. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik mij bekeken of ‘de vreemde eend in de bijt’ voelde. Een mooie ervaring die ik zal koesteren.
Oeps foutje
Als medewerker in de mediatheek op AP is het mijn job om zorg te dragen voor het materiaal. Maar ik kan nogal nonchalant zijn. Wanneer ik in de laatste week van mijn stage de coördinator, lees bazin, interviewde, liet ik de camera voor haar neus vallen. Een gênant moment aangezien ook de financieel verantwoordelijke hierop stond te kijken. Een wijze les waaruit nog eens blijkt, wees voorzichtig met duur materiaal!
