Niet elke voormalige profvoetballer blijft na zijn carrière actief in de sportwereld. Marc Van Der Linden speelde onder meer bij Antwerp en nam zelfs deel aan het WK in 1990, maar bouwde na zijn profcarrière een loopbaan buiten het voetbal op. Dit was nodig, omdat hij tijdens zijn carrière niet altijd voldoende financieel ondersteund en begeleid werd
Waarom heb je in 1997 beslist om te stoppen als profvoetballer?
Marc Van Der Linden: Het was een bewuste keuze door de vele problemen met betalingen bij mijn laatste professionele club, Beerschot. Ik besloot mijn profcarrière achter mij te laten en te gaan werken, in combinatie met amateurvoetbal. Ik begon in een sportwinkel op de Groenplaats in Antwerpen als medeverantwoordelijke. Na enkele jaren sloeg ik een andere richting in en werkte ik 23 jaar bij Coca-Cola, van 2000 tot 2023.
Was je tijdens je voetbalcarrière al bezig met wat je na het voetbal zou gaan doen?
Van Der Linden: Op zo’n moment ben je totaal niet bezig met de toekomst. Je speelt als profvoetballer en dat is de prioriteit. In de jaren 80 en 90 verdienden profs nog niet zoveel als tegenwoordig.
Kreeg je van clubs, zoals Antwerp of Anderlecht, begeleiding om je voor te bereiden op een leven na het voetbal?
Van Der Linden: “Er was helemaal geen steun. Nu is dat anders dan vroeger. Toen werd je aan je lot overgelaten. Ik werd op mijn achttiende profvoetballer en kwam van school zonder diploma. Ik had één jaar vast gewerkt, van zes uur ‘s ochtends tot twee uur ‘s middags, om daarna te gaan trainen bij Antwerp. Je koos zelf wat je deed met je geld. De clubbesturen hadden toen een afkeer van managers. Ik had geen idee van financiën. Je bent jong en komt net van school.”
Hoe heb je de overgang van profvoetballer naar een leven buiten het professionele voetbal ervaren?
Van Der Linden: Ik heb daar geen problemen mee gehad, omdat ik altijd al gewerkt heb en dat nog steeds doe. Ik vond snel werk in iets wat ik graag deed. Ik kon mijn voetbalcarrière op een positieve manier afsluiten door bij een amateurploeg te gaan spelen. Dat vond ik geweldig: een goede ploeg op dat niveau en een heel vriendschappelijke sfeer, met toffe mensen en bestuursleden.
Welke ondersteuning had je achteraf gezien graag gekregen?
Van Der Linden: Financiële ondersteuning. Op financieel gebied verdiende ik voor die tijd best goed. Maar als je geen begeleiding krijgt, leef je naar wat je verdient en denk je niet altijd aan de toekomst. Je maakt mooie reizen, en ik kocht een mooi huis waar ik nu nog altijd van mag genieten. Daar ben ik zeker dankbaar voor. Het waren andere tijden.
Vind je dat profvoetballers vandaag beter voorbereid worden op hun leven na het voetbal dan in jouw tijd?
Van Der Linden: Ik denk dat dat vandaag beter is dan in mijn tijd. Voetballers verdienen nu ook enorm veel als je dat vergelijkt met vroeger. Vandaag is die begeleiding beter, niet alleen op het vlak van financieel beheer, maar ook op het vlak van voeding en psychologische ondersteuning. Clubs werken tegenwoordig met psychologen en bieden meer ondersteuning. Dat maakt een groot verschil.