Vlaams, jong en rechts. Radicaal rechts is populair bij de Vlaamse jeugd

Dat radicaal rechts populair is in Vlaanderen, is al langer bekend. In 2018 liet de Pano reportage over Schild & Vrienden veel stof opwaaien. Een jaar later, in 2019, werd Vlaams Belang de tweede grootste partij  in Vlaanderen. Een groot deel van deze populariteit heeft het Vlaams Belang te danken aan jongeren. Van de stemhokjes tot de Vlaggen op pukkelpop in 2019, niet alleen stemmen veel jongeren radicaal rechts, ze durven er ook open voor uitkomen. Ik wou graag onderzoeken wie de jongeren in radicaal rechts zijn en wat he aanspreekt in het radicaal rechtse verhaal. Ook wil ik me buigen over wat radicaal rechts is, en wat het niet is.

In Vlaanderen zijn er verschillende politiek geïnspireerde organisaties die al dan niet aan een partij gebonden zijn. Onder de radicaal rechtse en rechts conservatieve organisaties, zijn er verschillende voor jongeren. De bekendste hiervan zijn het KVHV (Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond), De NSV (nationalistische Studentenvereniging), Vlaams Belang jongeren, en Schild & Vrienden. Naast deze verenigingen, heb ik ook enkele sleutelfiguren onder de radicaal rechtse jongeren proberen contacteren, zoals Dries Van Langenhove, Carrera Neefs en Filip Brusselmans.

Schild & vrienden

Schild & vrienden (S&V) is een radicaal rechtse, conservatieve, Vlaams-nationalistische jongerenbeweging die zichzelf als metapolitiek bestempelt. Dit houdt in dat ze niet actief aansluiten bij een partij, maar dat ze door het ondernemen van acties en online berichten een invloed willen hebben op de politiek. De beweging startte in 2016 als groep op Facebook. Het doel van die groep was om provocerende rechtse memes te delen. Dit groeide snel uit tot een groep die zich ook politiek begon te organiseren. De origine van de organisatie wordt gelegd bij hun eerste fysieke bijeenkomst, op voorstel van Dries Van Langenhove: het beveiligen van een lezing van Theo Francken. Schild en vrienden heeft al met veel controversie te maken gekregen. In maart 2017 saboteerde S&V evenementen van Comac, een radicaal-linkse jongerenbeweging, onder andere door afbeeldingen te maken en delen van leden van Comac die verkracht werden door vluchtelingen. De toenmalige ondervoorzitter van Jong N-VA werd destijds gedwongen ontslag te nemen na het delen van zo een afbeelding. In september 2018 kwam de pano-reportage van VRT over Schild & vrienden uit. In deze reportage werden veel van de provocerende memes getoond, maar ook extremere dingen, zoals foto’s van leden met illegale wapens. Na deze reportage kwam de beweging in een mediastorm terecht. De reportage van Pano kan je hier bekijken.

Er is momenteel een strafproces bezig tegen negen leden van Schild& vrienden, waaronder de oprichter Dries Van Langenhove. Deze worden voor de raadkamer gebracht voor inbreuken op de antiracismewet, de nationalismewet en de wapenwet. Deze zaak is momenteel voor onbepaalde duur uitgesteld voor bijkomend onderzoek.

NSV

De Nationalistische studentenvereniging (NSV) is een Vlaams-nationalistische studentenvereniging met afdelingen in Antwerpen, Brussel, Gent, Hasselt, Leuven, Mechelen en Westland.
De NSV is in 1976 opgericht als afsplitsing van het KVHV-Antwerpen. Deze aftakking vond dat het nationalisme op een meer principiële en radicale manier uitgedragen moest worden. Deze visie houden ze tot op heden aan.
De vereniging houdt zich bezig met vorming, door middel van debatten en lezingen, met het organiseren van acties, zoals de mars tegen Marrakesh in 2018, en het organiseren van Studentikoze activiteiten.
Zowel Filip Dewinter als Tom Van Grieken zijn lid geweest van NSV.

Op stap met NSV Antwerpen

Op 30 april organiseert het NSV in Antwerpen een lentewandeling in het Rivierenhof. Dit lijkt mij een interessanter evenement om bij te wonen dan een cantus of galabal. Bij de info van het evenement online staat “allen welkom”. Daar hoor ik dus ook bij. De mail waarin ik hen op de hoogte had gesteld van mijn aanwezigheid, was intern niet door gecommuniceerd, waardoor de praeses en de meeste aanwezige leden niet op de hoogte waren van mijn komst. Wanneer ik mezelf voorstel en mijn bedoelingen uitleg, wordt ik meteen met de nodige argwaan betreden: Ik mag niets fotograferen of opnemen; ook mag ik geen notities nemen. De praeses staat niet open voor een interview. “we moeten eerst binnen de vereniging bespreken of dat mag, en wat er gezegd mag worden”. Ook de aanwezige leden mogen niet geïnterviewd worden, niet namens NSV, noch namens zichzelf.

Het kasteel Rivierenhof te Deurne

Ik vraag of ik de wandeling zelf mag bijwonen. Dat mag. De opkomst is maar magertjes. Er zijn vijf aanwezige leden, inclusief gids en praeses. De gids heeft twee korte tekstjes voorbereid over het kasteel rivierenhof en Kasteel Sterckshof. In de tijd ertussen wordt er wat gepraat. Politiek wordt niet besproken, de conversaties gaan over studentikoze onderwerpen, zoals de laatste avond op café, geplande en gepasseerde evenementen, of amusante verhalen over niet-aanwezige leden. De praeses en gids dragen allebei een petje. Bij de gids is er een schild met een zwarte leeuw opgestikt. Ik merk op dat dat bij de praeses het niet het geval is, en vraag of de leeuw bij het uniform hoort. “het is niet verplicht, het is gewoon een traditie die veel gedaan werd, maar tegenwoordig begint dat wat te verdwijnen.”


Op het lint van de praeses staat geen functie, titel of naam. “alleen de praeses draagt een breed lint, en dat wordt doorgegeven, dus er namen of jaartallen in laten borduren gaat niet, en er een functie op zetten is niet nodig. Dat is eigenlijk hoe het traditioneel was bij studentenverenigingen, zo staat het ook in de blauwe bladzijden van de codex, maar net als onze petjes, zijn dat tradities die bij andere verenigingen grotendeels verdwenen zijn. Dat is spijtig, het is belangrijk om tradities te bewaren”.

Het ledenaantal is in de laatste jaren gedaald, als gevolg van de coronapandemie. “Ik denk dat elke vereniging daar wel last van heeft gehad. Spijtig, want in de jaren ervoor, eigenlijk sinds de laatste verkiezingen, hebben we wel een stijging in ons ledenaantal gehad.”
“Normaal zijn we ook op evenementen met meer dan nu. Op andere evenementen is er toch al snel drie keer zoveel volk als nu. Voor het galabal hebben we bijvoorbeeld al een twintigtal inschrijvingen.”
Omdat in de conversaties het KVHV regelmatig genoemd wordt, vraag ik naar de band tussen beide verenigingen; ze hebben immers samengewerkt om de mars tegen Marrakesh te organiseren in 2018. Dat ligt wat moeilijk. Er heerst een bepaalde collegialiteit, maar ook een sfeer van concurrentie tussen de beide verenigingen. “Frenemies” klinkt het. Lid zijn van beide verenigingen is absoluut not done. “Zeker niet bij politieke verenigingen”. Hoewel ze op sommige vlakken overeen komen, zijn er ook belangrijke verschillen. “KVHV legt veel meer de focus op het Katholieke aspect, terwijl wij per definitie geen religieuze ondertoon hebben. Ook de organisatie is anders. ”Wij zijn nationaal georiënteerd, maar bij KVHV doen alle lokale takken meer hun eigen ding. Zij zijn dus meer confederalistisch ingesteld dan wij.”
De praeses merkt op dat de gids meer over de natuur had kunnen vertellen. Hij zegt dat het belangrijk is dat de jeugd de connectie met de natuur niet verliest, en dat we zorg moeten dragen voor de natuur.

KVHV

Het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) is een studentenvereniging met afdelingen in Antwerpen, Brussel, Gent, Leuven, Aalst en Sint-Katelijne-Waver. Hun belangrijkste pijlers zijn het Conservatisme, het Katholicisme en het Vlaams-Nationalisme.

Het KVHV vloeide in zowel Leuven als in Gent voort uit andere Vlaamsgezinde en katholieke studentenverenigingen uit, en inspireerde uiteindelijk ook andere studentensteden om hun eigen vertakking te starten. De verschillende KVHV afdelingen hebben elks de vrijheid om andere accenten te leggen in hun thema’s. Zo focust de Antwerpse afdeling van het KVHV zich een stuk meer op het Katholicisme dan bijvoorbeeld de Gentse of Leuvense afdeling.
Hoewel doorheen de geschiedenis van het KVHV verschillende leden later in de politiek zijn gegaan, is de vereniging niet partijgebonden. Ze doen aan zogeheten metapolitiek. Daarbij proberen ze met acties thema’s en problemen waar ze belang aan hechten in de kijker te zetten, en mogelijks de publieke opinie te beïnvloeden. Het KVHV staat bekend om de politieke debatten die ze regelmatig organiseren.
Net zoals NSV, houdt het KVHV zich ook bezig met studentikoze activiteiten, zoals cantussen.

Dominic Potters vertelt waarom hij wegging bij KVHV

Ik spreek met Dominic Potters. Dominic heeft twee jaar in KVHV-Antwerpen gezeten, waarvan één jaar in het praesidium. Daarna is hij weggegaan bij het KVHV, en is hij naar LVSV (liberale Vlaamse Studentenvereniging) gegaan. Momenteel zit Potters bij Jong-N-VA

Dominic Potters is momenteel lid van Jong N-VA Stuant

“Ik ben tot een breuk met het KVHV gekomen omdat ik meer politieke verruiming zocht dan ik bij KVHV kon vinden, zeker op ideologisch vlak. De visie op het conservatisme en Vlaams nationalisme binnen het KVHV vond ik te nauw, en daarom ben ik op zoek gegaan naar iets dat meer bij me past. Uiteindelijk ben ik, na een halfjaar bij LVSV naar Jong-N-VA gegaan. Dat was voor mij de gulden middenweg tussen de meer open visie op de maatschappij die het LVSV heeft, en het Vlaams-Nationalisme dat het KVHV heeft.

Er waren binnen het KVHV bepaalde dogma’s waar geen discussie over bestond. De visie op conservatisme die binnen het KVHV heerste, was er een die voor mij te nauw waren. Dat ging dan enerzijds over bepaalde thema’s maar anderzijds ook hoe die thema’s zich binnen het KVHV manifesteerden. Conservatisme mag niet in de weg staan van actualisering. Je kan een bepaalde visie hebben, maar uiteindelijk moet je toch kunnen realiseren dat we in de 21ste eeuw leven. Sommige standpunten van het KVHV waren dingen waar ik me gewoonweg niet mee wou vereenzelvigen, zoals hun visie over abortus of euthanasie.

Het KVHV is op vlak van Vlaams Nationalisme en conservatisme altijd de intellectuele elite geweest, maar er begon een te groot Vlaams Belang kantje aan het KVHV te komen. Dat kan je ook zien aan de mensen die uit het KVHV op de politieke voorgrond komen. Ik hang daar geen waardeoordeel aan vast, maar als te veel mensen en standpunten uit de Vlaams Belang hoek komen, dan voel ik me daar niet thuis.

Later is er mij bijvoorbeeld ook ter ore gekomen dat mensen in het KVHV al snel heel weigerachtig tegenover potentiële nieuwe leden staan, als ze bijvoorbeeld een bepaalde migratieachtergrond of geaardheid hebben. Dat was ook een van de zaken die voor mij een absoluut breekpunt waren. Toch vind ik het moeilijk om het KVHV als radicaal- of extreemrechts te bestempelen, omdat de beweging niet zo eenzijdig is als veel mensen denken. Je hebt drie afdelingen: Gent, Leuven en Antwerpen. In Antwerpen ligt vooral de focus op het Katholicisme, in Leuven ligt vooral de focus op het Vlaams Nationalisme en haar geschiedenis, en KVHV Gent is dan eerder de meer rechtse strekking van de drie. KVHV Gent komt dan ook vaker in de media.
Extreem en radicaal zijn ook enorm subjectieve begrippen. Ik heb al gemerkt dat sinds ik ben beginnen studeren, het KVHV ook is veranderd. Toen ik bij KVHV kwam was Filip Brusselmans de praeses. Toen was het een iets rechtsere periode dan de generatie erna. Dat fluctueert enorm, en elke praeses kan eigenlijk kiezen waar hij de focus op legt. Als de praeses te veel focus legt op het Vlaams-nationalisme en dat iets rechtser aanpakt, dan kan dat te veel één kant ophellen, net zoals dat met het katholicisme of het conservatisme kan zijn. Ik zou zelf nooit KVHV als radicaal omschrijven, maar ik ga ook niet ontkennen dat er radicale of extreme personen bij zitten.”

Vlaams Belang Jongeren

Vlaams Belang Jongeren (VJB) is de jongerenafdeling van Vlaams Belang. Hun missie is het groeperen van strijdvaardige en sociaalbewuste jongeren die zich inzetten voor het politieke programma van Vlaams Belang.  De jongerenafdeling vindt haar oorsprong in 1987. Filip Dewinter verenigde toen de jonge aanhang van Vlaams Blok en gaf hen de naam ‘Vlaams Blok Jongeren’. Toen de partij in 2004 haar naam veranderde naar ‘Vlaams Belang’, volgde de jongerenafdeling met de naam ‘Vlaams Belang Jongeren’. VJB heeft al veel voorzitters gehad, waaronder Tom Van Grieken, maar sinds 2020 is dit Filip Brusselmans.  

Vlaams Belang in Antwerpen

Op de sticker staat een karikatuur van een moslim met een bom in zijn tulband.

Ik breng een bezoekje aan het kantoor van Vlaams Belang in Antwerpen. Ik wordt zeer joviaal en verwelkomend ontvangen. Ik vertel de man aan de balie over mijn onderzoek, en vraag of er enkele flyers kan meekrijgen. Er wordt meteen een pakketje met verschillende flyers, boekjes stickers, en een boek voor me samengesteld. In de vitrinekast zie ik bier en bijhorende glazen met een zwarte leeuw op te koop staan, vergezeld door enkele boeken van uitgeverij Egmont. Op de balie staat onder andere een pot met knikkers waar “knikker ze buiten” op staat geschreven. Dit staat in schril contrast met mijn ontvangst.

Uitgeverij Egmont is een uitgeverij verbonden aan het Vlaams Belang. Ze publiceert boeken van Vlaams Belang partijleden, maar ook boeken over geschiedenis, politiek en Vlaanderen.

Ik bezoek de site die op een van de stickers vermeld staat. Deze staat vol met anti-islamboodschappen, foto’s van betogingen, en enkele artikels over islamisering. Het meest recente artikel op de site dateert van 2016, het eerste artikel dateert van 2015.

Filip Dewinter vertelt over jongeren bij Vlaams Belang

Op 4 mei mag ik Filip Dewinter op het Vlaams parlement komen bezoeken voor een interview. In zijn kantoor hangen verschillende posters van vorige verkiezingscampagnes. Achter het bureau hangt een grote leeuwenvlag. Daarachter, op de vensterbank, staat een verguld pistool op een marmeren sokkel.

Boris Van Echelpoel zit bij de lokale Vlaams Belang afdeling van Zoersel

Boris Van Echelpoel is 21 jaar, studeert journalistiek en is bestuurslid bij de gemeentelijke afdeling van Vlaams belang in Zoersel.

“Ik ben geleidelijk aan in de politiek binnengerold. Ik ben zelf mijn mening gaan vormen door de actualiteit te volgen, en via online video’s. De standpunten die ik had genomen, kwamen het beste overeen met die van de lokale Vlaams belang afdeling, dus heb ik daar contact mee opgenomen. Later ben ik via onze voorzitter in contact gekomen met Vlaams belang Jongeren.
Ik ben vooral politiek actief geworden omdat op lokaal niveau de partijen die aan de macht waren enorm amateuristisch waren. Er zaten spelfouten in dossiers, het klimaatplan dat was samengesteld door Groen en N-VA, stelde niet veel voor, zulke zaken. Wat voor mij het belangrijkste is in de politiek, is het zogenaamde goede huisvaderbeleid. De begroting moet kloppen, we mogen de komende generaties niet met een hoop van onze schulden opzadelen, dat soort dingen.
Mijn ouders hebben geen invloed gehad op mijn politieke visie. Mijn moeder is eerder rechts, mijn vader meer centrum, maar het is niet zo dat die verschillen onze band hebben verslechterd of zoiets. Het Vlaams belang kan je volgens mij een radicaal rechtse partij noemen, maar ik zou mezelf niet radicaal rechts noemen.

Filip Brusselmans

Een week na mijn interview met Filip Dewinter keer ik terug naar het Vlaams parlement voor een interview met Filip Brusselmans. Filip Brusselmans is parlementslid bij Vlaams belang. Hij werd in 2019 verkozen op 21-jarige leeftijd, en werd voorzitter van Vlaams Belang Jongeren. Hij sprak met mij over het Vlaams Belang en het KVHV, waar hij van 2017 tot 2019 praeses is geweest in Antwerpen.

“Ik ben in mijn tweede jaar aan de universiteit bij het KVHV gegaan. Ik ben daar toevallig terechtgekomen, doordat ik een studentenbaan had in een café in Sint-Niklaas, en de toenmalige praeses van het KVHV daar vaste klant was. Ik ben niet per se bij het KVHV gegaan om politieke redenen. Dat speelde natuurlijk een rol, maar voor mij ging het vooral om het studentikoze aspect; de cantussen en dergelijke. Het KVHV was voor mij de perfecte combinatie tussen het academische en het studentikoze. Het was voor mij het summum van debatcultuur. Zo zit je als schacht bijvoorbeeld samen met je schachtenmeester en medeschachten, en lezen en bespreken we samen teksten, en daarbij zijn alle meningen welkom. Daarbovenop is het KVHV, naast het LVSV (Liberaal Vlaams Studentenverbond) de vereniging die de grootste debatten organiseert.

Ik denk niet dat het KVHV mijn politieke visie echt heeft veranderd. Ik heb vanaf mijn 15 jaar interesse gehad in politiek in de brede zin: hoe bestuur je een samenleving, en dergelijke dingen. Ik ben me daarover beginnen inlezen, en dan merk je al snel in welke visie je je het meest kan vinden. In mijn geval was dat dan het conservatisme. Toen ik aan de universiteit zat, heb ik het KVHV afgewogen tegenover de NSV (Nationalistische Studentenvereniging), en voelde ik me meer aangesproken door het conservatieve in het KVHV.
Het is incorrect om te zeggen dat er een verrechtsing bij het KVHV aan de gang is. De laatste jaren zijn er inderdaad een aantal Vlaams belang leden voortgekomen uit het KVHV, waaronder ikzelf, maar er zijn doorheen de geschiedenis van het Vlaams belang al verschillende mensen uit het KVHV in de partij opgekomen. Het is ook logisch dat mensen die in een Vlaamsgezinde vereniging zitten zich later aansluiten bij een Vlaamsgezinde partij, als ze in de politiek stappen. Ik vind overigens dat je niet kan zeggen dat er vroeger veel KVHV leden naar de N-VA gingen. Bart De Wever is bijvoorbeeld in mijn ogen geen echte KVHV’er. Hij is maar twee jaar lid geweest, en is dan overgelopen naar LVSV. Ik denk dat er de laatste tijd vooral meer mensen uit het KVHV naar het Vlaams Belang gaan, omdat Vlaams belang enorm gegroeid is, en we zo veel perspectief kunnen bieden.

Ik ben betrokken geraakt in de partijpolitiek via de mars tegen Marrakesh, dat was een kantelpunt in mijn leven. Wij waren niet akkoord met het migratiepact uit 2018, dus wilden we daar een betoging tegen beginnen. Dat is dan uitgegroeid tot een betoging van zeven organisaties, waaronder het Vlaams Belang. Daarna heb ik vooral het geluk gehad dat de kiezer me gunstig gezind was.

Ik denk dat Vlaams Belang jongeren aanspreekt omdat wij kijken naar waar jongeren mee bezig zijn; wij communiceren standpunten waar jongeren iets aan hebben. Veel jongeren zijn bang dat ze geen werk gaan kunnen vinden als ze afstuderen, dat ze een vreemde worden in eigen land, of dat ze later geen goed pensioen gaan hebben. Daar bieden wij een antwoord op. Volgens mij zijn jongeren meer daarmee bezig dan met de klimaatproblematiek. Dat wordt vooral gemotiveerd door de scholen, die uitstappen maken van de klimaatmarsen, of leerlingen zelfs verplichten om mee te gaan.

Het politiek engagement dat jongeren tonen op die marsen, is iets dat ik alleen maar kan toejuichen. Je ziet dat jongeren steeds politiek bewuster worden. Wat ik wel spijtig vind aan die klimaatmarsen, is dat jongeren niet beseffen dat ze soldaten worden van linkse partijen, die hen gewoon gebruiken. Nochtans zijn heel veel kiezers van groen, waaronder veel jonge vrouwen zitten, voor het openhouden van de kerncentrales, wat net een punt van het Vlaams Belang is. Voorlopig zie ik de toekomst van Vlaams Belang rooskleurig. . We hebben de ambitie om in 2024 mee te besturen op Vlaams niveau, en ik geloof er sterk in dat we dat ook effectief gaan kunnen.”

Radicaal rechts op sociale media

Je doelgroep met de juiste punten aanspreken, en op de juiste kanalen, is dus heel belangrijk om stemmen van jongeren te winnen. Omdat het belang van sociale media zo wordt benadrukt door zowel Filip Brusselmans als Filip Dewinter, ga ik er zelf een kijkje nemen. Ik maak een account aan bij tiktok, naast instagram een van de meest populaire sociale media bij jongeren, en ga uitsluitend interactie aan met radicaal rechtse kanalen. Ik volg Vlaams Belang, Vlaams Belang jongeren, verschillende vooraanstaande politici van Vlaams belang, en kijk en like elke video die ik van hen tegenkom. Dat laatste is belangrijk, want in tegenstelling tot sociale media als twitter en facebook, wordt de content die je te zien krijgt veel meer bepaald door het algoritme dat je interesses analyseert, dan door de kanalen die je zelf kiest te volgen. Al snel begint mijn tijdlijn zich te vullen met video’s waarvan het algoritme denkt dat ze mij interesseren. Naast de verwachte video’s met Tom Van Grieken, podcasts met Dries Van Langenhove en evenementen van Vlaams belang, krijg ik veel video’s van voetbal, flauwe moppen, halfnaakte vrouwen en occasioneel een video van PVDA. Ik ben in deze content echter niet geïnteresseerd, dus passeer ze allemaal snel zonder interactie aan te gaan.

Na een halve dag scrollen krijg ik meer politieke inhoud van andere makers, ik zie mensen met leeuwenvlaggen zwaaien, video’s over de Nederlandse PVV, en zelfs een video over “de blanke genocide in Zuid-Afrika”. De radicaal rechtse Vlaming houdt zich ook met internationale politiek bezig, en vindt het belangrijk dat mensen de ernst van “anti-blank racisme” kennen.

Neonazi’s op tiktok

1% verwijst naar het feit dat, ondanks het stigma dat rond motorclubs hangt, 99% van hen gewone burgers zijn. Zogenaamde “outlaw clubs” zijn de term 1% gaan gebruiken om zich te onderscheiden van de rest. Een voorbeeld van een 1% club zijn de Hell’s Angels

Dan kom ik een video tegen die anders is dan de andere. Als ik het account open, zie ik een Totenkopf als profielfoto, en allerlei al dan niet subtiele symbolen van het (neo)nazisme, in combinatie met een goede hoeveelheid zwarte leeuwen. Ik kijk nog verder door het account, de man laat meerdere foto’s zien van zichzelf en gezelschap in militaire kledij en met zware wapens, identificeert zichzelf als 1% motorrijder beschouwt Jürgen Conings een held en martelaar, en is niet schuw om in het openbaar voor een foto te poseren met zijn rechterarm in de lucht.

Als ik het account wil volgen krijg ik meteen een waarschuwing van Tiktok: het account heeft al meermaals de community guidelines geschonden. Ik wil de man een bericht sturen, maar ook dat gaat niet. Door het herhaaldelijk plaatsen van ongepaste inhoud, is het account tijdelijk geblokkeerd. Na een week proberen kan ik hem bereiken, hij heeft geen interesse om met de pers te praten.  Het account is ondertussen volledig verwijderd door de app.

één van de video’s die op tiktok gepost stonden. Hierin zijn verschillende alt-right dogwhistles en nazisymbolen te zien
De tiktok-gebruikergebruikte een Totenkop als profielfoto

Extreemrechtse dogwhistles

In de video komen verschillende extreemrechtse dog whistles aan bod. Dat zijn symbolen en gebaren waarmee extreemrechtse mensen op een onopvallende manier naar elkaar kunnen communiceren. Hier een kort overzicht van de belangrijkste.

  • Witte veters: skinheads dragen witte of rode veters in hun laarzen om respectievelijk white supremacy of nazimse te symboliseren.
  • 1312/ACAB: afkorting voor “All cops are bastards”
  • keltisch kruis: een kruis met een cirkel erdoor: symboliseert paganisme, christendom en white power
  • Ijzeren kruis: Een kruis met brede benen die smaller worden naar het midden. Een oud Germaans symbool dat veel door de Nazi’s werd gebruikt.
  • Swarte Sonne: Het SS-logo 7 keer rond een cirkel, in dit geval met een Vlaamse leeuw in het midden

Deradicaliseren na neonazisme

Steven toont me een replica van een SS medaille. “het is angstaanjagend hoe makkelijk je zulke spullen online kan vinden”

Via andere contacten kom ik in contact met Steven (valse naam, Red.). Steven is tot drie jaar geleden neonazi geweest, en stemt in met een interview. We ontmoeten in een openbare plaats. Hij heeft op voorhand gezegd dat hij anoniem wil blijven, maar het volstaat niet dat ik zijn gezicht achteraf onherkenbaar maak, want dan heb ik ruwe beelden waar hij herkenbaar op staat.

Het is een warme zondag wanneer ik met Steven afspreek. Ik wordt vriendelijk begroet. We maken oppervlakkig kennis terwijl we wandelen naar een meer afgelegen plek om te filmen.

Na het interview wil Steven de beelden nog even controleren, om zeker te zijn dat hij er niet herkenbaar op staat. Op Eén van de shots is zijn kin te zien “dat moet geblurd worden.” Zodra ik de camera opberg, klaart Steven zichtbaar op. Hij vertelt nog enkele persoonlijke aspecten van zijn verhaal die niet gepubliceerd mogen worden.

Conclusie

In Vlaanderen zijn er dus verschillende verenigingen en organisaties die zich met rechts-conservatisme of Vlaams-Nationalisme bezighouden. Doordat binnen deze organisaties verschillende leden met verschillende visies zitten, is het moeilijk om helder af te bakenen wat radicaal of extreem is. Dat een partij of vereniging niet radicaal of extreem is, wil daarom niet zeggen dat dat met bepaalde leden niet het geval is, en vice versa. Hoewel ik dit thema breed onderzocht heb, heb ik me weerhouden van het zoeken naar geheime chatgroepen. Wat er achter de schermen gebeurt, kan ik dus zelf niet zeggen.

Wil je dat anderen dit ook lezen? Deel!

Zeen is a next generation WordPress theme. It’s powerful, beautifully designed and comes with everything you need to engage your visitors and increase conversions.

More Stories
Jan Rummens over WK darts