Nicotinezakjes, vaak snus genoemd, mogen in België niet verkocht worden, maar winnen toch aan populariteit bij jongeren. Ze worden onder de bovenlip gestopt en geven een zware nicotine-kick. *Anna raakte eraan verslaafd.
Snus is een klein zakje gevuld met tabak of nicotine dat je onder je bovenlip tegen je tandvlees plaatst. De nicotine komt via het slijmvlies rechtstreeks in je bloed terecht. Nicotinezakjes komen in verschillende smaken, waardoor ze vaak extra aantrekkelijk zijn voor jongeren.
Hoe ben je voor het eerst met snus in aanraking gekomen?
“Ik ga geregeld op vakantie naar Zweden en al mijn vrienden daar gebruiken snus. Daarom heb ik het zelf ook eens geprobeerd. In het begin vond ik dat heel leuk, maar voor ik het wist, was ik eraan verslaafd. Ik rookte daarvoor al sigaretten, dus nicotine was niet nieuw voor mij.”
Wat maakte snus aantrekkelijker dan sigaretten?
“De nicotine-kick voelde veel sterker aan. De snus die ik nam, bevatte soms 14 milligram nicotine. In een gewone sigaret is dat amper een milligram. Daarnaast had ik veel last van mijn longen wanneer ik rookte. Snus leek daardoor een aangenamer alternatief. Het is ook veel gemakkelijker in gebruik. Als je een sigaret wilt roken, moet je naar buiten. Snus kan op elk moment van de dag, zonder anderen daarmee tot last te zijn.”
Verdween door het gebruik van snus ook je behoefte aan sigaretten?
“Ja, het effect van snus was zo sterk dat ik geen behoefte meer had aan sigaretten. Ik ben daardoor volledig gestopt met roken, maar uiteindelijk gebruikte ik wel meer snus dan ik ooit sigaretten had gerookt. Vroeger stak ik misschien drie sigaretten per dag op, terwijl ik soms wel tien keer per dag snus gebruikte.”
Welke invloed had snus op je lichaam?
“Ik kreeg er diarree van en werd soms duizelig, vooral wanneer ik nog niets gegeten had. Tegelijk maakte het me rustig. Wanneer ik het druk had of gestresseerd was, nam ik vaak een zakje. Ik had het gevoel dat het me hielp om beter te concentreren.”
Werd snus een vast onderdeel van je dagelijkse routine?
“Vooral voor het slapengaan had ik een vast ritueel. Ik ging naar bed, kroop onder de dekens en wachtte ongeveer vijf minuten. Daarna deed ik een zakje snus in mijn mond en stond ik nog even op om naar het toilet te gaan. Vervolgens kroop ik terug in mijn bed en las ik nog iets. Daarna viel ik in slaap. Het hoorde echt bij mijn avondroutine. Na een lange dag voelde dat als een beloning.”
Snus is in België niet legaal te koop. Hoe kwam je eraan?
“Wanneer ik naar Zweden ging, nam ik meerdere doosjes mee naar huis, zodat ik een voorraad had. Je kunt het ook online bestellen of in bepaalde nachtwinkels halen. Ik ben zelfs eens naar Frankrijk gereden, naar het dichtstbijzijnde dorp net over de Belgische grens, om snus te kopen toen dat daar nog legaal was.”
Wanneer besefte je dat je gebruik problematisch was geworden?
“Toen ik merkte dat ik niet meer naar het toilet kon zonder snus. Dat was voor mij het moment waarop ik dacht dat het zo niet verder kon. Ik besefte dat het gebruik te veel invloed had gekregen op mijn dagelijks leven.”
Hoe ben je uiteindelijk gestopt?
“Ik heb de snus die ik nog had opgebruikt en ben daarna gestopt. Soms heb ik nog behoefte aan snus, vooral wanneer ik bij vrienden ben die het gebruiken. Op die momenten moet ik mezelf eraan herinneren waarom ik gestopt ben. Twee minuten plezier zijn het niet waard om mijn lichaam te schaden.”
*Anna is een schuilnaam omdat de gebruiker enkel anoniem wilde getuigen.
