Stage Culinaire Ambiance

Op culinaire reis bij Culinaire Ambiance

Koken en al wat daarmee te maken heeft is een enorme passie voor mij. Ik houd ervan om te snuisteren in mijn kookboeken collectie om nieuwe ideeën op te doen. Nu mocht ik als foodie mijn eigen ideeën voorstellen. Een droom die uitkwam. Dit was mijn culinaire stage bij Culinaire Ambiance.

Mijn eerste dag

Met knikkende knieën en vol adrenaline ging ik op pad naar mijn stage. Ik werd meteen warm verwelkomd en kreeg een rondleiding. Ik kreeg de kleine, maar knusse keuken te zien, waar ik in de loop van mijn stage gezellig zou vertoeven met het toffe team. Ze behandelden me als een echt lid van het team. Ik kreeg toegang tot WordPress, waar ik al mijn artikels in zou bewerken en kreeg een eigen e-mailadres. Het avontuur waar ik zo lang op zat te wachten, kon eindelijk beginnen.

Na de korte maar bondige introductie kreeg ik de opdracht om na te denken over ideeën voor mijn allereerste redactievergadering. Dit was het moment om te tonen wat ik in mijn mars had. Vol spanning zocht ik zowat elke site af op zoek naar interessante onderwerpen. De klok sloeg tien uur en dat betekende dat de redactievergadering begon. Al de spotlights waren op mij gericht. Ik kreeg de eer om mijn ideeën als eerste te pitchen. Vol zenuwen begon ik aan mijn verhaal en mocht ik een idee uitwerken. Ik begon volop te researchen wat Japanse mayonaise was. De kop was er af.

Mijn eerste publicatie

Omdat er iedere maand een magazine met een thema wordt uitgebracht trekken we dat thema ook online door. Toen ik hoorde dat het thema Azië was stond ik te springen van enthousiasme. In maart werkten we rond het thema ‘Travel’. Beide thema’s stonden me op het lijf geschreven. Ik leerde nieuwe gerechten kennen, focuste me op de gezonde eetgewoontes van de wereld en leerde dat het eten van baby-intkvis dodelijk kan zijn.

Toen ik mijn eerste artikel online zag staan, stond ik helemaal te glunderen. Ik kon niet geloven dat ik dat artikel had geschreven en iedereen het kon lezen. Het gaf me een boost om verder te gaan en om mezelf nog meer te bewijzen. Ik stroomde over van de goede ideeën, die ik zo snel mogelijk wilde voorstellen en uitwerken.

Oeps foutje

Al was dat snelle werken na een aantal weken geen pluspunt meer. Ik maakte al snel schrijffouten en slordigheidsfouten. Gelukkig ben je op stage om te leren en doe je niet alles perfect van de eerste keer. Dat was voor mij even een domper, maar ik heb me toch snel weer herpakt.

Een bijzondere ontmoeting

Behalve artikels uitschrijven mocht ik ook een aantal recepten uit de magazines publiceren. Ik ging al snel met honger en nieuwe ideeën naar huis. Ook kreeg ik de kans om aan het aprilnummer mee te werken. Ik mocht vijf taken verwezenlijken. Er was echter een klein struikelblok en dat was het thema ‘lokaal verhaal’. We schrijven voor zowel België als Nederland. Dus zoeken naar een creatief lokaal verhaal was zoeken naar een speld in een hooiberg. Gelukkig kon ik al de taken tot een goed einde brengen. Ik kreeg de kans om twee grotere interviews af te nemen en uit te werken. Zo kon ik mijn interview skills die ik de afgelopen weken had verfijnd eindelijk tonen. Een van die interviews was met Toosplantbased. Als vegetariër was dit voor mij bekend terrein. Naast Toosplantbased kreeg ik de kans om tal van restaurants en brasserieën te ondervragen. Degene die me het meeste is bijgebleven is Hendra Subandrio van restaurant Blauw die een 13/20 scoorden in de GaultMillau gids. Ook kwam ik door de rubriek Culi adressen bijna in contact met de enige echte Sergio Herman.

Anekdote

Naar de middag keek iedereen uit. Gezellig met de andere stagiairs in een knus Italiaans restaurant iets gaan eten of een croque maken in het fameuze croque monsieur machine waar heel de redactie zot van was. De fruitmand waar er hier en daar een druif werd gepikt, zorgde voor de gezonde balans op de redactie. Een aantal keer kon ik zien hoe er een heerlijke salade werd klaargemaakt. Zodra het goed weer was gingen we buiten op het piepkleine terras wat bruinen in de zon.

Veel geleerd

In de vijfde week kreeg ik de kans om de nieuwsbrief te schrijven. Dit was eens iets anders dan het schrijven dat ik al heel de tijd deed. Ik was daarom enorm enthousiast. Ik kreeg een lijst met artikels die er zeker in moesten komen en leerde werken met bepaalde programma’s. Met als eindresultaat een nieuwsbrief die tal van abonnees en restaurant konden lezen en ik had die geschreven.

Eindsprint

Nu dat ik nog een dikke week te gaan heb, ga ik met opgeheven hoodf verder. Met de feedback in mijn achterhoofd en met nog een aantal ideeën maak ik er nog het beste van. Hoewel mijn stage er helaas bijna opzit, was het een leerrijke ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Wie had gedacht dat ik mocht schrijven voor een kookmagazine? Ik kan niet wachten om het aprilnummer in mijn handen te hebben en de pagina’s open te slaan waar ik met bloed, zweet en tranen aan heb gewerkt. Maar nu even verder schrijven want er staat nog het een en ander op de agenda.

Ben je benieuwd wat ik allemaal heb uitgestoken op stage? Klik dan op deze link om mijn artikels te lezen.

Wil je dat anderen dit ook lezen? Deel!

Zeen is a next generation WordPress theme. It’s powerful, beautifully designed and comes with everything you need to engage your visitors and increase conversions.

More Stories
Ali El Marchouhi
“Mijn etnische achtergrond was mijn drijfveer”