Twee maanden lang mocht ik stage lopen bij het radionieuws van DPG Media. Dat was twee maanden lang intensief het nieuws in de gaten houden, berichten schrijven, mensen bellen en quotes monteren. Maar dat was ook heel die tijd je lach niet kunnen inhouden, bijzondere mensen ontmoeten en bijzondere momenten meemaken, en je welkom voelen in een hechte groep. Daarom ben ik heel blij dat ik deze stage kon doen, en wil ik jou er ook alles over vertellen.
Mijn eerste dag
Mijn eerste dag begon al met een klein probleempje, want toen ik mijn laptop ging ophalen, werkte de letter ‘e’ niet op het toetsenbord. Dat was natuurlijk lastig als je wat moet schrijven. En dus was het wachten op een nieuwe laptop. Gelukkig zijn ze daar bij het radionieuws wel op voorzien, want er is één gezamenlijke reservelaptop. En dus gebruikte ik die voor de rest van de dag, zij het dan op het account van mijn stagebegeleidster Aline. Ik kon nog niet op mijn account, omdat ik dat eerst op mijn eigen laptop zou moeten activeren. Toch leerde ik die dag dus wel veel, vooral dan over de praktische kant, omdat Aline de hele dag naast mij zat en mij kon helpen. Die dag had ik al een aantal berichten geschreven voor evaluatie, en de feedback was heel positief. Een dag of twee later had ik dan eindelijk mijn eigen laptop, en was alles in orde om er weer in te vliegen.
Mijn eerste publicatie
Aangezien ik werkte voor het radionieuws, kan je niet echt spreken over een ‘eerste publicatie’. Mijn teksten worden namelijk altijd nog wat aangepast aan de stijl van de eindredacteur/nieuwslezer. En ook mijn quotes werden af en toe nog wat bijgeschaafd. Of berichten worden helemaal niet meer meegenomen, omdat er ondertussen bijvoorbeeld ander, belangrijker nieuws was.
Een bijzondere ontmoeting
Ik heb heel wat mensen mogen ontmoeten en bellen tijdens mijn stage. Een leuke aanvulling aan ons radionieuws-team was zeker David Dehenauw, een van de weermannen van VTM Nieuws. David kwam altijd bij ons zitten, en zei dan iets als: ‘Dag schatten van de radio!’ Je werd toch altijd wat gelukkiger wanneer je dat hoorde.
Daarnaast heb ik ook wat ministers of andere politici gebeld, maar niet echt ontmoet. Dat is natuurlijk een beetje het nadeel van een deskredactie: je blijft op je post, en de mensen die in het nieuws komen zijn ‘out there’. Dat maakt het moeilijk om hen te ontmoeten.
Veel geleerd
Ik had al wat ervaring met nieuwsberichten schrijven, zowel door school als door een vorige stage bij Play Nostalgie, maar toch was er zeker nog ruimte voor verbetering. Ook al waren mijn collega’s dan tevreden met de berichten die ik in het begin al kon schrijven. Ik heb vooral veel kleine dingen geleerd, die je berichten nog net iets snediger, sneller, of logischer kunnen maken. Daarnaast heb ik vooral ook wat nieuwe interviewtechnieken geleerd, waardoor ik nu iets sneller en iets meer kritische vragen zal stellen. Maar ik ben vooral ook dankbaar om in deze groep te leren werken, want ook in teamwork ben ik doorheen deze stage gegroeid.
Anekdote
Er vallen zoveel anekdotes te vertellen, maar de shift die mij het meeste zal bijblijven, was die van donderdag 8 mei. Ik draaide die dag mee in de avondshift, en zoals jullie al dan niet weten, was het conclaaf toen volop aan de gang. Het was die dag ook mijn laatste shift van de week, en dus was ik stiekem aan het hopen dat de paus toen verkozen zou worden. En dat gebeurde ook. We waren net klaar met het nieuws van 18u, toen er rook uit de schouw kwam. Wat eerst grijze rook leek, veranderde al snel in witte rook, en gezien het tijdstip kon het ook niets anders zijn. De paus was gekozen! En dus sloten de gordijnen voor een extra VTM Nieuws, en stonden onze nieuwslezers binnen de twee minuten in de inleeshokjes om in de shows in te breken. Ondertussen begon ik te schrijven, en als er iets nuttigs gezegd werd in het tv-nieuws, kon ik dat ook meteen knippen. Adrenaline ten top.
Een uur later verscheen er een man op het podium. ‘Habemus papam!’ sprak kardinaal Dominique Mamberti vanop het balkon van de Sint-Pietersbasiliek. En daarna sprak hij de naam ‘Robert Prevost’ uit. Een voor ons onbekende naam, en dus moesten we even zoeken naar zijn identeit. Toen riep iemand ‘Het is een Amerikaan!’ en eerlijk gezegd kon je toch wel een diepe zucht horen vanaf de nieuwsvloer. Daardoor besefte ik nog maar eens dat dit echt wel geschiedenis was, en dat dit een speciaal moment was. De avond werd toepasselijk afgesloten met pizza. Het is heel leuk om te zeggen dat ik met nieuwsanker Stef Wauters pizza heb gegeten.
Oeps foutje
Een klein foutje dat ik vaak maakte, was toen ik een interview uit AVID moest halen. Dat is een soort platform waarop journalisten video’s kunnen plaatsen, of waarin het nieuws uitgezonden wordt, en waaruit je dus video’s en audio kan halen. Maar daarbij moet je wel de juiste audiosporen uitkiezen, en de verkeerde uitschakelen. Ik vergat meestal de andere sporen uit te schakelen, waardoor je ruis op de achtergrond kan horen. Een klein foutje, maar ik vergat het eerlijk gezegd wel vaak.
