Hoe toegankelijk zijn 3D-geprinte wapens geworden?: “Iedereen kan een 3D-printer bedienen”

Op de luchthaven van Zaventem zijn op donderdagnamiddag 12 november twee plastic wapens gevonden. Het is gemakkelijk om een wapen te maken. Online zijn er veel bouwplannen te vinden waarmee onderdelen van wapens kunnen worden geprint, en de technologie wordt steeds toegankelijker. Zo neemt de productie van ghostguns toe. Hoe groot is het gevaar van 3D-geprinte wapens echt? 

Van bloempotten en speelgoed tot protheses en machineonderdelen: duizenden ontwerpen zijn online beschikbaar om te downloaden. Kunnen we hiermee een vuurwapen maken? “Ja, absoluut.”

“Misschien is het beter om ons af te vragen wat we niet met een 3D-printer kunnen maken”, zegt Koen Tackx, medewerker bij het 3D-printbedrijf Fenix 3D. De printers zijn altijd al toegankelijk geweest. Door nieuwe technologieën, zoals AI, wordt het alleen maar makkelijker. “Iedereen kan een 3D-printer bedienen. Je hoeft daar niet voor gestudeerd te hebben.”

Wat is een ghostgun? Een ghostgun wordt in het Nederlands ook wel een spookwapen genoemd. Het is een zelf gemonteerd vuurwapen, gemaakt met behulp van bouwpakketten en 3D-printers, dat geen serienummer of officiële registratie heeft.

Niet elk geprint wapen is illegaal

Ongeveer tien jaar geleden heeft Tackx zelf onderdelen voor wapens geprint, zoals trekkers en metalen onderdelen. “Dat was voor een officiële firma die enkele wapens levert voor een legerwacht”, zegt hij. Volgens hem was dat perfect legaal.

Er zijn ook ceremoniële wapens. Die worden door bedrijven geproduceerd. “Die zijn er puur als sierwapen. Je kan er niet mee schieten.”

Een bedrijf wordt wel gecontroleerd, maar het is onmogelijk te controleren wat mensen in hun woonkamer fabriceren. Politiewoordvoerder Wouter Bruyns van Antwerpen stelt: “Het is sowieso verboden. Het is niet omdat je het zelf maakt dat het mag.” De wapencontroles die de politie uitvoert, zijn algemeen. Het opsporen van de wapens blijft “even moeilijk” als het opsporen van andere illegale wapens.

3D-printen is toch moeilijk

Hoe vaak het voorkomt, kan Bruyns niet met cijfers staven. “Ik denk dat wij dat zeer zelden zien”, zegt hij. Volgens hem is een vuurwapen maken met een 3D-printer ook niet zo gemakkelijk als het lijkt, want het vraagt expertise.

Voor de politie maakt de techniek geen verschil. “Voor ons maakt het eigenlijk niet uit of het wapen 3D-geprint is of niet”, zegt Bruyns. “Het risico is voor ons even groot.” Het grote risico zit volgens hem in alle wapens die zelfgemaakt zijn.

Alles is een wapen

We komen weinig met (3D-geprinte) wapens in contact; het risico is ook beperkt, maar de kans bestaat natuurlijk altijd, vertelt Bruyns: “Iedereen die een wapen maakt, is een extra risico voor de veiligheid van de maatschappij. Dat kan natuurlijk ook gaan om een keukenmes.”

Een wapen blijft een wapen

Bij elke controle van een verdachte gaat de politie uit van het ergste, totdat de agenten weten dat de persoon niet meer gewapend is. “Dat is niet alleen om te kijken of iemand iets bij zich heeft dat verboden is, maar ook voor de eigen veiligheid van onze collega’s”, vertelt Bruyns. Zelfgemaakte wapens en bommen kunnen te vroeg afgaan of niet doen wat ze moeten doen, en zo onbedoelde schade aanrichten.

In theorie kan je iemand doden met een 3D-geprint wapen, vertelt Bruyns. Dat is wel afhankelijk van de afstand en de kracht die het pistool heeft.

Het blijft een risico

3D-geprinte wapens vormen geen direct gevaar voor de maatschappij, toch niet meer dan andere illegale wapens. De productie blijft bestaan, maar is moeilijk te controleren. Het risico is beperkt, maar bestaand.

Wil je dat anderen dit ook lezen? Deel!

Zeen is a next generation WordPress theme. It’s powerful, beautifully designed and comes with everything you need to engage your visitors and increase conversions.

More Stories
Schotense Jeugdschepen Iefke Hendrickx: “Begeleiding van kansarme jongeren gemakkelijker maken”