Je moet zelf iets van je stage maken.” Die zin heb ik ontelbare keren gehoord op de hogeschool, maar ik moet toegeven: het is de waarheid. Ik heb wedstrijdverslagen geschreven, Antwerp-spelers geïnterviewd, maatschappelijke artikels geschreven en zelfs een TikTok-filmpje opgenomen. Mijn stage was zeer divers, vooral omdat ik zelf veel heb voorgesteld.
Mijn eerste dag
Intens, spannend en veel informatie, met deze woorden denk ik terug aan mijn eerste dag. Ik kwam aan op Mediahuis met een gezonde dosis zenuwen om te beginnen aan mijn stage bij Gazet van Antwerpen. In de eerste uren werd er veel informatie op me afgevuurd, vooral praktische zaken kwamen aan bod. In de namiddag kreeg ik een inkijk in de inhoudelijke taken. En begon ik ook met schrijven, vooral om me voor te bereiden op het echte werk. Wat ik nu exact ging doen de komende acht weken was me nog niet volledig duidelijk.
Ik zat op de online redactie, waar je voornamelijk korte artikels schrijft voor de website. Maar ik wilde ook op pad gaan en eventueel voetbalwedstrijden volgen. Zaken die ik uiteindelijk ook effectief mocht doen. Dit maakte de stage-ervaring nog leerrijker.
Mijn eerste publicatie
Op dag twee verscheen mijn eerste artikel online, een kort stuk over een voetbalshirt van Neymar dat voor veel geld werd geveild. Ondanks dat het een kort artikel was, besteedde ik hier veel tijd aan, omdat ik een goede indruk wilde nalaten.
Ik kreeg al snel de feedback dat ik wat ‘pittiger’ mocht schrijven. Na mijn eerste versie moest ik meteen heel wat aanpassingen doen. Dat is helemaal niet erg, maar wel even een reality-check dat ik nog veel moest leren. Ik zette de feedback op een goede manier om en er volgde een leuk en luchtig artikel. Iets waarop ik nog steeds trots op ben.
Een bijzondere ontmoeting
Ik liep stage op de online redactie van Gazet van Antwerpen, waar je normaal gezien over het algemene nieuws van de dag schrijft. Toch mocht ik enkele keren mee naar voetbalwedstrijden, omdat dit mij interesseerde. Dat vond ik een ongelooflijke ervaring, daar heb ik echt van genoten.
Ik mocht wedstrijdverslagen schrijven en spelers interviewen. Zo ontmoette ik enkele Antwerp-spelers, zoals Tjaronn Chery en Senne Lammens. Wat ik ook bijzonder vond, is dat ik enkele bekende sportjournalisten tegenkwam in de persruimtes van de voetbalclubs. Ik heb veel bewondering voor hen. Het voelde echt alsof ik deel was van deze sportjournalisten. Dat ga ik nooit vergeten. Op deze momenten besefte ik ook elke keer opnieuw dat ik hier mijn job van wil maken.
Veel geleerd
Als ik terugkijk op mijn stage zie ik enorme stappen vooruit. Mijn eerste artikels waren zeker voldoende, maar nu schrijf ik gewoonweg beter. Mijn titels en inleidingen zetten veel meer aan tot lezen en mijn broodteksten zijn veel vlotter dan voordien.
Ik heb zelf ook vaak feedback gevraagd en dat is cruciaal tijdens deze acht weken. Je bent er maar voor een beperkte periode, dus om alles uit je stage te halen moet je veel vragen stellen. Assertiviteit uitstralen is van groot belang. In het begin vond ik het zelf best moeilijk om ideeën voor te stellen of hulp te vragen, maar daar ben ik in gegroeid. Dat is uiteindelijk ook cruciaal om jezelf te verbeteren. En ik kan zeggen dat dit me ook is gelukt. Mijn werk is er sterk op vooruit gegaan.
Anekdote
Tegen het einde van mijn stage werd gevraagd of ik een speler van KV Mechelen wilde interviewen. Daar zeg je uiteraard meteen ja op. Ik had al enkele spelers van Antwerp geïnterviewd na een wedstrijd, maar dit was de eerste keer dat ik één-op-één met een speler kon praten. De voetballer in kwestie was Bill Antonio, een jonge flankaanvaller.
Voor velen is dit misschien niet zo speciaal, maar ik vond het heel spannend. Ik nam plaats in de perszaal van Mechelen en bijna elke speler en trainer van de club liep voorbij en begroette me. Dat vond ik echt uniek, want enkel een journalist zal ooit op die positie zitten. Daarna babbelde ik een halfuurtje met Antonio. Ook dat was heel fijn, omdat ik eens een ‘persoonlijk’ interview had met een voetballer, heel interessant dus.
Oeps foutje
Uiteraard liep niet alles van een leien dakje. Samen met een andere stagiair ging ik op pad om jongeren te interviewen over spiking in het uitgaansleven. We moesten een TikTok-filmpje opnemen en jongeren hierover bevragen. We zijn allebei geen expert in sociale media, hierdoor deden we er 1,5 uur over om de intro in te spreken.
Ik zou zelf ook een artikel schrijven over spiking, aanvullend op de TikTok-video. Helaas was ik vergeten foto’s te nemen en zonder goede foto’s heb je natuurlijk geen stuk. Op de redactie begrepen ze dat dit kan gebeuren, gelukkig maar. Uiteindelijk werd de TikTok-video wel een succes en waren medejournalisten hier enthousiast over.
Dankwoord
Ik wil Annelies Roebben, Kurt Maris, Dries Van Thielen en Dante Bellon bedanken voor de goede begeleiding en feedback. Annelies was mijn stagebegeleider en ze was altijd bereikbaar. Kurt en Dries hebben me wegwijs gemaakt op de sportredactie. Door hen besefte ik dat ik graag sportjournalist wil worden. Dante heeft me de eerste weken geholpen op de online redactie en me veel feedback gegeven. Hij was ook altijd bereikbaar voor de vele vragen die ik had.
Ook medestagiairs Lowie Deprez en Elias Fierens wil ik bedanken voor de fijne tijd op de redactie. We hebben plezier gemaakt en vooral heel goed samengewerkt.
