Mijn keuze voor videojournalistiek als afstudeerrichting had als grootste reden dat ik op school een stage bij De Ideale Wereld kon verkopen. Eind mei blijkt dat nog steeds de juiste keuze geweest te zijn. Het was urenlang heel hard werken, maar vooral bewonderen en lachen. Een poging tot samenvatting van mijn stage bij DIW.
Mijn eerste dag
Bij De Ideale Wereld wordt er aan een verschroeiend tempo gewerkt: de losse ideeën die ’s ochtends in de brainstorm in een beperkte groep worden gegooid, zijn tegen 19u omgevormd in sketch. Dat is schrijven, sets bouwen, opnemen en monteren op een paar uur tijd, op meerdere fronten tegelijk.
Toen ik de eerste ochtend Woestijnvis met veel goesting binnenwandelde, had ik absoluut geen idee wat er mij die (of de komende) dag(en) te wachten stond. Echt tijd voor een uitgebreide rondleiding was er dus niet: na vijf minuten stond ik met alle tv-gezichten, waar ik toch wel al een tijd naar opkijk, in één ruimte en een half uur later had ik de autocue vast van de eerste sketch van de dag. Het was dus pas op de trein naar huis dat ik even kon stilstaan hoe leuk mijn eerste uren bij DIW waren.
Oeps foutje
Echt grote fouten heb ik gelukkig kunnen vermijden tijdens mijn stage. Voor een bepaalde act in de studio werd ik naar de winkel gestuurd om een pot krieken te gaan halen. Bij terugkomst bleek dat de producer het verkeerd had begrepen en kriekbier nodig had. Geen spectaculair grote of komische fout, wel goed materiaal om deze alinea te vullen.
Een bijzondere ontmoeting
Tijdens mijn stage mocht ik week om week de gast ontvangen voor de show. De meest indrukwekkende figuren die zijn langsgekomen tijdens mijn stage waren voor mij persoonlijk voetballer Toby Alderweireld en kunstenaar Rinus Van de Velde. Naast de gasten was het natuurlijk ook bijzonder om voor het eerst alle mensen die bij DIW werken te ontmoeten.
Mijn eerste publicatie
Publiceren hoorde oorspronkelijk niet tot mijn al goed gevulde takenpakket: ik maakte deel uit van team productie. Dat is onder andere setbouw, figuratie & props regelen en de algemene logistiek van sketches in orde brengen. Eén ochtend per week moest ik ook een verslag typen van de ochtendbrainstorm, dat is het moment waar alle ideeën voor sketches en studiograppen door redactieleden in een beperkte groep worden gegooid. In de laatste twee à drie weken heb ik geprobeerd om zoveel mogelijk in die ochtendbrainstorm te zitten, waardoor ik ook mijn ideeën in de groep kon gooien.
Omdat alle tv-namen naar je kijken en ook Jan Eelen met een stift in de hand naar je luistert, was die eerste keer pitchen met een kloppend hart in de keel. Over mijn ideeën complimenten krijgen van mensen waar ik zélf naar opkeek, was een teken om daarin door te zetten. Eindredactie koos uiteindelijk twee keer een idee dat ik gepitcht had uit om in een sketch te gieten, waar ik uiteraard erg blij mee was. De laatste mocht ik ook schrijven en kan je hieronder bekijken. Bovenop mijn productionele taken mocht ik dus ook af en toe aan het redactionele gegeven deelnemen.
