Mijn stage, daar keek ik al van het begin van de opleiding heel hard naar uit. Eindelijk meedraaien op een echte redactie en samenwerken met echte journalisten. Met veel goesting en een beetje gezonde stress begon ik aan 8 weken stage op de redactie van Gazet van Antwerpen.
Mijn eerste dag
Na een lange fietstocht en een ritje op de veerboot kwam ik aan op de redactie van GVA in het gebouw van Mediahuis op Linkeroever. Ik werd hartelijk ontvangen door iedereen en leerde mijn medestagiairs wat beter kennen. Omdat er op die eerst dag nog heel wat in orde gebracht moet worden, kon ik nog niet meedraaien in de redactie. Maar vanaf dag twee was ik elke ochtend present op de redactievergadering! Mijn eerste week was nog wat wennen, ik moest alle programma’s leren kennen en weten wie welke functie vervult op de redactie, maar gelukkig was iedereen superbehulpzaam en kon ik overal terecht met al mijn vragen.
Mijn eerste publicatie
Tijdens mijn eerste week schreef ik twee artikels, beide over onderwerpen die ik zelf had voorgesteld tijdens de ochtendvergaderingen. Heel leuk om meteen je eigen voorstellen te mogen uitwerken. Mijn tweede artikel, over toneelgezelschap FC Bergman, werd de dag erna ook meegenomen in de krant. Iets waar ik op voorhand niets van wist, dus wat een fijne verrassing toen ik ‘s ochtends op de redactie door de krant bladerde en mijn naam zag staan!
Een bijzondere ontmoeting
Samen met medestagiair Julie van de videoredactie ben ik naar de Night of the Giants getrokken. Als basketbalfan was dit natuurlijk een van de hoogtepunten van mijn stage. Ik moest een sfeerreportage maken over de wedstrijd en hielp Julie bij het maken van haar video voor de socials. Een van de bekendste toeschouwers in het Sportpaleis? Bart De Wever. Als Gazet van Antwerpen moesten we hem natuurlijk even proberen spreken, en tijdens de rust zagen we onze kans. Met een klein hartje en heel wat stress raapte ik al mijn moed bij elkaar om hem aan te spreken, en zo geschiedde! De premier gesproken tijdens mijn stage? Check!
Veel geleerd
Naarmate de weken vorderden werd het me steeds meer duidelijk welk nieuws geschikt was voor GVA wat dan ook de juiste invalshoek was. Artikels schrijven ging vlotter, mijn belangst (als die er nog was) is nu echt he-le-maal over en ik heb over zoveel verschillende dingen kunnen schrijven.
Mijn stageperiode liep gelijk met een periode van grote veranderingen voor GVA. Tijdens mijn tweede week werd het nieuw bekendgemaakt dat de redacties van GVA en Nieuwsblad zouden worden samengevoegd en dat er waarschijnlijk wat ontslagen zouden volgen. Geen leuk nieuws en iedereen op de redactie kwamen voor iets of wat onzekere tijden te staan. “Ocharme, dit is geen leuke periode om stage in te lopen”, hoorde ik een aantal keer. Maar niets is minder waar: “Je gaat hier meer van leren dan van welke stage ook”, kreeg ik te horen van een collega, en dat klopte. Het was heel leerrijk om mee te maken hoe zulke veranderingen gebeuren, en gecommuniceerd worden naar het personeel. Een voorbeeld van hoe onzeker de mediasector kan zijn, maar het heeft me absoluut niet afgeschrokken!
Oeps foutje
Missen is menselijk natuurlijk en je bent op stage om bij te leren. Zo werd ik tijdens mijn tweede week op pad gestuurd voor een vox-pop over vapes. Ik trok naar mijn vertrouwde Meir, waar ik al ontelbare vox-pops heb afgenomen en begon eraan. Terug op de redactie ging ik aan de slag met mijn antwoorden en schreef ik een artikel. Ik bezorgde het aan eindredactie en wachtte af tot het online kwam, maar dat gebeurde niet… De dag erna kreeg ik de feedback dat mijn getuigenissen niet diepgaand genoeg waren en dat ik best wat mocht doorvragen. Geen al te grote fout natuurlijk, maar wel een goede leeropportuniteit!
Anekdote
Als sport- en voornamelijk wielerliefhebber waren de grote schermen op de redactie een mooie meerwaarde. Op die schermen worden de hele dag de cijfers getoond: welke artikels doen het goed op de website en de socials? Maar af en toe, in de late namiddag, werden die schermen gebruikt om naar de koers te kijken. Als nieuwsredactie is het heel belangrijk om ook op de hoogte te blijven van die actualiteit. Na een aantal dagen werd het duidelijk dat ik ook wel into koers was en werd ik uitgenodigd voor de mini competitie van de Giromanager. Een maand lang nam ik het op tegen mijn collega’s. Eindstand: ik werd tweede! Ik wist me goed recht te houden tussen alle mannen en kreeg uitgebreide felicitaties na mijn prestatie.
Dit als voorbeeld om aan te tonen wat voor luchtige sfeer er hing. GVA is niet zo’n grote redactie, waardoor je snel iedereen kent en iedereen jou ook kent. Een snel babbeltje aan het koffieapparaat of wat mopjes tijdens de ochtendvergadering, het hoort er (gelukkig) allemaal bij!
