“Zelfs een kneep kan pijn doen” Brandweerman en ambulancier Toon getuigt over een incident
Toon, sergeant bij de brandweer en ambulancier bij de hulpverleningszone Noord-Limburg, heeft in zijn carrière al verschillende vormen van agressie meegemaakt. Fysiek geweld bleef hem grotendeels bespaard, tot een incident in november vorig jaar in het asielcentrum van Lommel hem verraste. Ondanks deze tegenslag geniet Toon wel nog steeds volop van zijn beroep.
“We kregen een oproep voor een man met pijn op de borst,” vertelt Toon. “Bij aankomst lag hij hysterisch op de grond, sloeg zijn hoofd tegen de vloer. Plots greep hij mijn hand vast en kneep keihard tussen mijn duim en wijsvinger. Dat had ik niet zien aankomen.”
Hoewel het incident beperkt bleef tot één kneep, liet het toch een indruk na. “Hij keek me aan toen hij het deed. Of het bewust was, weet ik niet, maar het deed wel degelijk pijn. Ook al lijkt het onschuldig, agressie blijft agressie.”
Opvang na incidenten
Toon bleef niet met zijn ervaring zitten. “Ik heb meteen een online meldingsformulier ingevuld. Ook al wou ik geen formele klacht, het incident werd opgevolgd door onze preventieadviseur.”
Het werk is zwaar, soms confronterend, maar ook ongelooflijk waardevol
Brandweerman Toon Deferm
Naast zijn werk als ambulancier en brandweerman is Toon ook actief in het VIST-team – een intern team dat collega’s opvangt na ingrijpende interventies. “Bij zware trauma’s, zoals dodelijke ongevallen of incidenten met kinderen, doen wij nabesprekingen. We gaan in gesprek, peilen naar hoe iedereen zich voelt, en zorgen voor verdere opvolging indien nodig.”
Voorbereiding op agressie
Op de vraag of hulpverleners voorbereid worden op agressieve situaties, antwoordt Toon bevestigend. “Er zijn opleidingen voorzien rond omgaan met agressie, communicatie en zelfverdediging. Maar die worden niet elk jaar georganiseerd – het is eerder om de paar jaar.”
Bodycams: oplossing of risico?
Recent werd door de federale overheid gesproken over de invoering van bodycams voor hulpverleners. Toon is daar genuanceerd over: “In onze regio hebben we weinig te maken met zware agressie, en we schakelen snel de politie in. Persoonlijk zie ik geen grote meerwaarde, maar ik begrijp dat het in andere regio’s anders ligt.”
Toon wijst ook op de bezorgdheid over het beroepsgeheim. “Bodycams mogen niet zomaar alles filmen. Wij gebruiken ze al bij brandinterventies, maar alleen met goedkeuring van alle teamleden. Vertrouwen en discretie blijven essentieel.”
Een dankbare taak, ondanks alles
Toon sluit af met een nuchtere blik op zijn job: “Het werk is zwaar, soms confronterend, maar ook ongelooflijk waardevol. De risico’s nemen we erbij – zolang we maar goed omkaderd en ondersteund worden.”