De afgelopen acht weken kreeg ik de kans om mee te lopen en vooral te werken bij de podcastcel van Het Laatste Nieuws. Daar mocht ik mijn steentje bijdragen bij de HLN-podcasts ‘HLN Vandaag’ en ‘De Kroongetuigen’. Twee totaal verschillende podcasts: want waar je bij de ene dag per dag met strikte deadlines werkte, kreeg je bij de andere langer de tijd om een aflevering tot een goed einde te brengen. Het was een grote uitdaging om ze te combineren, maar wat zijn de afgelopen twee maanden voorbijgevlogen!
Mijn eerste dag
Op maandag 2 februari was het dan uiteindelijk zo ver: mijn stage bij de HLN-podcastcel begint nu echt. Met de nodige stress nam ik de trein naar Antwerpen-Centraal, maar ver moest ik uiteindelijk niet lopen want zoals de meesten onder ons wel weten ligt het DPG-kantoor pal naast het station. Handig dus! Bij de balie werd ik meteen vriendelijk ontvangen door Muriel. Ze stelde me onmiddellijk gerust en zei met een glimlach: “Ah, jij bent dus de nieuwe stagiair van de warme hoek!” Van die beruchte warme hoek had ik nog nooit gehoord, maar daar zou ik al snel kennis mee maken.
Bij mijn eerste dag kreeg ik ook meteen te horen van mijn stagebegeleider Nora dat het voor hun ook de eerste keer is dat er iemand stage komt lopen bij de podcastcel. Spannend voor beide partijen dus. Bij mijn eerste rondleiding kreeg ik meteen een badge en een laptop aangereikt. Die eerste is zeker handig, want zonder een badge geraak je nergens in het reusachtige gebouw. Voor de rest verliep mijn eerste dag gemoedelijk: zo werd ik voorgesteld aan mijn nieuwe collega’s van de warme hoek, kreeg ik een rondleiding en mocht ik aanschuiven bij een eerste meeting: een pitch voor de nieuwe HLN Wielerpodcast. En voor dat ik het wist was mijn eerste dag al voorbijgevlogen.
De Warme Hoek: Zo wordt de redactie waar ik terecht kwam ook wel genoemd. En die warme hoek heeft een letterlijke en figuurlijke betekenis. Letterlijk: het grote deel van de dag staat de zon op deze kant van het gebouw te schijnen. Dat zorgt er dus voor dat het er heel rap te warm wordt. Figuurlijk: de collega’s die er werken zijn stuk voor stuk lieve en gezellige mensen. Een aangename werkplek dus!
Bijzondere ontmoetingen
Voila, mijn eerste werkweek is nu wel echt afgetrapt! Mijn eerste taken bij HLN Vandaag, de nieuwe nieuwspodcast van Het Laatste Nieuws, bestonden vooral uit het vastleggen van de ‘Meeprater’. Dat is een vaste rubriek op het einde van elke aflevering waar de host Jules dan een HLN-artikel bespreekt met een BV. Jules had me op voorhand al gewaarschuwd dat dit geen al te makkelijke taak is, maar dat hield me niet tegen. En zo begon ik, stilaan maar zeker, zowat elke bekende kop in Vlaanderen op te bellen. Van Gert Verhulst tot Celine Van Ouytsel. Wat bleek? Jules had niet gelogen. Vaak kreeg ik een duidelijke “njet” te horen of werd ik doorverwezen naar een manager, die me uiteindelijk ook wandelen stuurde. Maar als het dan toch eens lukte om iemand te strikken, was de euforie en trots natuurlijk des te groter. Een extra voordeel: mijn contactenlijst is er in één klap een pak indrukwekkender op geworden.
Veel geleerd
Naast HLN Vandaag had ik ook de kans om mee te werken aan het nieuwe seizoen van De Kroongetuigen, een podcastreeks over moord in Vlaanderen. Daar keek ik bijzonder naar uit, want true crime is een van mijn grootste interesses. Meteen werd ik voor de leeuwen gegooid: voor de eerste aflevering mocht ik op zoek naar getuigen in een zaak rond de moord op een politieagente. Dat bleek geen gemakkelijke opdracht, want al snel kreeg ik de vader van het slachtoffer aan de lijn. Dat was dan ook een moeilijk gesprek en hij bedankte vriendelijk, maar tijdens mijn traject bij De Kroongetuigen leerde ik wel hoe belangrijk het is om nabestaanden te betrekken bij het maken van nieuwe afleveringen.
Ik was enorm verrast door hoe sterk ik betrokken werd bij de volledige ‘making-off’ van de afleveringen. Zo mocht ik mee op interview en ook mee schrijven aan de scripts. Vooral dat laatste was helemaal nieuw voor mij, maar ik heb er wel heel veel door bijgeleerd. Een dikke merci dus ook aan Achille, want hij gaf me vanaf dag een de kans om mijn steentje bij te dragen aan de reeks.
Anekdote
Tijdens mijn tussentijdse evaluatie vroegen ze me of er nog iets was dat ik tegen het einde van mijn stage absoluut wilde doen. Na even nadenken zei ik dat ik graag eens met Faroek op stap zou gaan. Voor mij is hij de grootste misdaadverslaggever van Vlaanderen en bovendien een groot voorbeeld. Dat mocht maar moest ik checken bij de man zelf en dus stapte ik met een klein hartje op hem af met de vraag of ik een dag met hem mocht meelopen. Gelukkig reageerde hij meteen enthousiast. Hij zei dat dit natuurlijk kon en nodigde me uit om mee te gaan naar een interview met Eric Snoeck, de grote baas van de Federale Gerechtelijke Politie. Dit naar aanleiding van 10 jaar aanslagen in Brussel. De dag zelf kwam ik, als de voorbeeldige stagiair die ik was, een half uur te vroeg aan op locatie. Dat bleek gelukkig geen probleem, want Faroek kwam net op dat moment ook aangelopen. Omdat we ruim op tijd waren, nodigde hij me uit om eerst samen nog een koffietje te drinken. Dat kan ik dus ook al van mijn bucketlist afvinken! Tussen het koffiedrinken door gaf hij me van alle tips. Vooral over het onderhouden van contacten heb ik in dat halfuur bijzonder veel bijgeleerd. Bedankt dus, Faroek!
Oeps foutje
Hoe graag ik ze ook tot een minimum beperkte, tijdens mijn stage werden er natuurlijk af en toe foutjes gemaakt. Een daarvan bleek achteraf, zeker voor de researcher in mij, een behoorlijke blunder. Voor HLN Vandaag bereidde ik een item voor over Anderlecht, dat het die avond in de Croky Cup opnam tegen Antwerp. In mijn doorlezer had ik erbij gezet dat, als de Brusselaars die wedstrijd zouden winnen, ze in de finale zouden uitkomen tegen stadsgenoot Union Saint-Gilloise. Dat zou volgens mij een heruitgave zijn van de finale van het jaar ervoor. Alleen bleek dat laatste niet te kloppen: Anderlecht verloor de finale vorig jaar van Club Brugge, niet van Union.
Mijn doorlezer werd nadien niet meer nagekeken, waardoor presentator Jules die informatie gewoon overnam en ze ook zo in de aflevering terechtkwam. Al snel wezen alerte luisteraars erop dat het fout was, maar gelukkig kon hij er wel om lachen. Een duidelijke les dus: de volgende keer nog beter factchecken…
