Op 11 november herdenken we jaarlijks het einde van de eerste wereldoorlog. Op het elfde uur van de elfde dag van de elfde maand werd in Compiègne de wapenstilstand ondertekend. Ook in Rumst herdenken ze dit en dat is heel belangrijk zegt schepen Geert Antonio: “Het doet ons beseffen wat oorlog met mensenlevens en een generatie kan doen en daar moeten we bij stilstaan.”
Hoe gaat zo’n herdenking in zijn werk?
“Na een herdenkingsmis in de kerk gaan we in stoet naar de begraafplaats. Tijdens die stoet worden we begeleid door de lokale harmonie en enkele andere verenigingen zoals de scouts. Bij het monument voor de oorlogsslachtoffers op de begraafplaats geeft de burgemeester een toespraak waarbij hij verschillende anekdotes uit de oorlog vertelt. Ook het leger, de politie en de brandweer zijn aanwezig. Zij leggen samen met de burgemeester kransen neer bij het monument.”
Lokt de herdenkingsplechtigheid nog veel bezoekers?
“Onze herdenking krijgt elk jaar meer aandacht en steeds meer inwoners wonen de plechtigheid bij. Ook lokale jeugdverenigingen vaardigen heel wat mensen af die de plechtigheid bijwonen met vlaggen. Ik denk dat we fier mogen zijn op de manier waarop we wapenstilstand herdenken in onze gemeente.”
Waarom wonen zo veel mensen deze herdenking bij?
“Ik denk dat de actualiteit hier voor iets tussen zit. De oorlog in Oekraïne is niet veraf en is ondertussen al enkele jaren bezig. Ik denk dat mensen beginnen beseffen dat de lange vrede die we in Europa hebben morgen plots gedaan zou kunnen zijn. We moeten beseffen dat het morgen anders kan zijn en dat we ons daarop moeten voorbereiden. Een plechtigheid als dit kan ons daarbij helpen.”
Waarom is het voor Rumst zo belangrijk om dit te blijven herdenken?
“Het gaat ondertussen over veel meer. Over nooit meer oorlog, beseffen wat oorlog met mensenlevens en een generatie kan doen en dat we daar moeten bij stilstaan. Niet alleen stilstaan bij mensen die een stuk van hun leven of misschien zelfs hun leven gegeven hebben voor onze vrijheid en onze welvaart, maar ook beseffen dat het heel fragiel is en dat het er morgen plots ook voor ons heel anders aan toe kan gaan.”
