Van twijfel bij de studiekeuze tot een bruisende job als social media manager: Gabriela Weitman (27) oud-studente journalistiek van de AP Hogeschool bewijst dat je niet altijd een strak uitgestippeld plan nodig hebt om op je plek te belanden. Met een rugzak vol video-, audio- en TikTokervaring werkt ze vandaag in de digitale wereld bij Buzz Agency.
Afstudeerrichting: video
Waarom koos jij voor journalistiek?
“Een onpopulaire mening, omdat ik niet wist wat ik moest doen. Ik dacht van: shit, wat wil ik nu studeren? Ik heb dan gewoon voor journalistiek gekozen, omdat je met de opleiding verschillende richtingen kunt opgaan. Er is voor ieder wat wils met video, audio en tekst.”
Wat was jouw afstudeerrichting en waarom koos je die?
Video, omdat ik het altijd leu vond om met een camera te werken. Ik was dan aan het twijfelen tussen audio, omdat radio ook wel leuk is, maar dat presenteren – dat zag ik echt niet zitten, omdat ik nog veel over mijn woorden struikel.
Hoe ben je op je werkplek beland en wat doe je juist?
“Ik was net afgestudeerd en keihard aan het stressen: geen job! Dus ben ik een beetje beginnen rondkijken – ik weet zelfs niet meer op welke website – en toen zag ik een vacature bij Buzz voor social media manager. Ik heb me er gewoon voor ingeschreven en dacht: we zien wel. Het was mijn allereerste sollicitatiegesprek, dus ik was mega zenuwachtig, maar eigenlijk ging dat supervlot. Die mensen waren keichill en ik kon echt gewoon mezelf zijn. Geen stomme sollicitatievragen zoals: ‘Als je een dier was…’ Nee, het was gewoon een tof gesprek. Ze zeiden meteen: we doen drie maanden halftijds, om te zien wat ervan komt. Intussen ben ik dus social media manager bij Buzz. We werken met klanten, ik bereid posts voor, doe copywriting, maak foto’s, ga filmen… een beetje van alles en nog wat. Het is superdivers en keileuk!”
Waar deed je stage?
“Ik heb stage gedaan bij de Gazet van Antwerpen, waar ik vooral met video bezig was en heb meegewerkt aan de TikTok. Dat was echt heel leuk, al vond ik het in het begin best eng. Ik dacht dat ik zelf op camera moest verschijnen en vragen moest stellen aan mensen, en dat vond ik spannend. Maar ik ben daar heel hard in gegroeid. Het was echt een plek waar ik veel heb bijgeleerd, en ik ben super dankbaar dat ik daar stage mocht lopen.”
Wat waren je grootste uitdagingen tijdens je studie?
“Tekst was voor mij altijd wel een uitdaging. Ik ben niet zo’n vlotte schrijver, ook al moet ik dat nu in mijn job als social media manager wél veel doen. Ik schrijf heel wat copy, maar het blijft soms lastig. Ik heb ook dyslexie, dus dat verloopt niet altijd even vlot. Gelukkig moest ik vanaf mijn derde jaar op school niet meer zo veel schrijven.”
Had je verwachtingen toen je aan de opleiding begon?
“Nee, het was nooit echt mijn grote droom om journalistiek te studeren. Het was meer van: ik ga die richting doen. Ik dacht toen: misschien word ik wel muziekjournalist, of ga ik video’s maken, of zelfs dieren fotograferen. Dat waren gewoon random ideeën die in mijn hoofd opkwamen. Qua verwachtingen had ik er eigenlijk geen. Ik wou gewoon een diploma — super onromantisch, ik weet het — maar ik heb wel veel bijgeleerd over mezelf.”
Wat vond je het leukste of meest nuttige vak?
“Mijn leukste vak? Ik vond de videovakken altijd heel leuk, en audio ook — dat was echt tof om te doen. Vooral die momenten waarop je op stap mocht gaan en dingen mocht ontdekken, dat vond ik altijd heel fijn. Daar leer je echt veel van bij. Het vak waarin ik het meest heb bijgeleerd was shortform. Dat vond ik in het begin echt spannend, vooral het bellen — daar had ik echt een angst voor. Maar je moest gewoon iets afleveren, en dat heeft me wel doen groeien.”
Wat gebruik je nu nog in je job van de opleiding?
“Zoals ik al had gezegd: die shortform was echt zeer handig. Ook longform was wel iets goeds. Voor mij persoonlijk, omdat ik misschien wat timider ben, was het net fijn om die druk te voelen. Er moest op het einde van de dag gewoon iets af zijn. Ik leerde echt: pak die telefoon en bel. Nu is dat gewoon zo: ik moet bellen. Niet meer denken ‘ik zal wel mailen’ omdat dat makkelijker is. Als je iemand nodig hebt, dan bel je. Ook dat werken onder druk — dat is wat ik elke dag in mijn job moet doen. In journalistiek leer je dat ook: omgaan met druk. Er moet iets af, en dat moet nu gebeuren. Niet stressen. Die shortform was heel representatief voor hoe het er in het echte leven aan toe gaat. Ook al schrijf ik geen artikels meer, elke dag moet er een post af zijn en die moet klaar en geëdit zijn.”
Wat is je mooiste herinnering aan de opleiding?
“Ik weet het eigenlijk niet precies, maar ik denk dat het vooral de mensen waren die ik heb leren kennen. Die schoolreizen vond ik trouwens niet zo leuk, omdat ik niet thuis kon slapen. Maar uiteindelijk was het wel gezellig met iedereen.”
Wat zijn je toekomstplannen?
“Ik ben daar net bij Buzz Agency begonnen en ze hebben me ook een voltijds contract aangeboden, wat heel fijn is. Of ik dit voor lang ga doen, dat weet ik eigenlijk niet. Het is wel een intensieve job. Social media is altijd in beweging — er is nooit een moment waarop er niks gepost moet worden. Dat gaat continu door: een story plaatsen, iets reposten. Je hebt wel tools om dat in te plannen, maar je bent wel constant op je gsm bezig of naar een scherm aan het kijken, wat ik dan weer een iets minder leuk aspect vind. Het leuke is dat je naar buiten mag gaan, interviews mag doen met interessante mensen, je veel te weten komt en foto’s mag nemen. Dat maakt het wel heel divers. Het is altijd iets anders. Bijvoorbeeld, volgende week werken we samen met accounts van de stad Antwerpen. Dan wordt het zwembad van Werkzaam leeggelopen, en wij mogen honden laten zwemmen! Ik mag daar naartoe en dat filmen.”
